Werkgever mag niet profiteren van ontslag: zieke assistente krijgt €70.000, mede om UWV-loonsanctie

In dit artikel:

De kantonrechter in Tilburg heeft op 5 oktober bepaald dat een dierenartsassistente naast haar transitievergoeding van €28.908,50 een billijke vergoeding van €70.000 bruto krijgt. Haar arbeidsovereenkomst eindigt op 1 november 2026, tenzij zij haar verzoek tot ontbinding nog intrekt. De werkneemster vroeg zelf om €169.857,78, maar kreeg een lager bedrag omdat de rechter slechts een deel van haar schade aannemelijk vond.

De assistente werkte sinds haar zeventiende, in 1990, bij dezelfde dierenartsenpraktijk. Volgens de rechter handelde de werkgever ernstig verwijtbaar. De twee dierenartsen die samen de praktijk runden, bedreigden en beledigden elkaar jarenlang in een groepsapp waarin ook alle assistentes meelezen. De rechter vond het niet geloofwaardig dat een van hen niet wist dat deze communicatie voor werknemers belastend was. Hoewel de assistente zelf soms scherp reageerde, legde de rechter de verantwoordelijkheid voor een veilige werkomgeving vooral bij de werkgevers.

Daarnaast was zij langere tijd blootgesteld aan te hoge stralingsdoses en liep haar re-integratie na haar ziekmelding op 26 juni 2024 vast. De bedrijfsarts koppelde haar uitval aan de verstoorde verhouding met een van de dierenartsen. Ook kreeg de praktijk van UWV een loonsanctie omdat de re-integratie onvoldoende was aangepakt. Daardoor moest de werkgever het loon tot 17 augustus 2027 doorbetalen.

De rechter nam dat loon mee in de billijke vergoeding. Zonder die correctie zou de werkgever door het ontslag onder de loonsanctie uitkomen en daar feitelijk voordeel van hebben. Het totaal bestaat verder uit haar geschatte inkomensschade tijdens een periode van twee jaar uitkering en ongeveer een extra jaarsalaris. De praktijk moet binnen zeven dagen na het einde van het dienstverband betalen, ook als zij hoger beroep instelt.

Bij de hoogte van de vergoeding woog mee dat de vrouw na ruim 36 jaar alleen werkervaring in deze praktijk heeft, op 53-jarige leeftijd opnieuw moet beginnen en beperkte vervoersmogelijkheden heeft. Schade tot haar AOW-leeftijd werd niet toegekend, omdat de rechter verwacht dat zij op termijn weer een vergelijkbaar inkomen kan verdienen. Werknemers bij wie re-integratie vastloopt, kunnen bij UWV een deskundigenoordeel aanvragen en doen er goed aan berichten, medische verslagen en loonstroken te bewaren.