Werk van bevers cruciaal in strijd tegen natuurbranden

In dit artikel:

De uitzonderlijk hete en droge zomer van 2026, met recordbranden in onder meer de Ardennen, Frankrijk, Spanje, Kroatië en Schotland, onderstreept volgens de auteurs de noodzaak om landschappen veel meer water te laten vasthouden. Verdichte en uitgedroogde bodems voeren regen snel af, verlagen het grondwater en veranderen afgestorven vegetatie in brandstof. Gezonde, natte landschappen kunnen droogte en natuurbranden juist beter opvangen.

Bevers kunnen daarbij een belangrijke rol spelen. Met dammen, poelen en watergangen vertragen en verspreiden zij water over het landschap en brengen ze het ook dieper in de bodem. Zo ontstaan moerassen, natte graslanden en brede waterzones die als natuurlijke barrières tegen vuur werken. In de Belgische Ardennen onderzochten Leo Linnartz en collega’s hoe bevers voormalige venen en ingesleten beekdalen omvormen tot dynamische moeras- en terrassenlandschappen. Daar dragen hun damcomplexen bij aan veenherstel en een betere waterhuishouding.

Volgens Britt van Zelst is het effect in Nederland vaak beperkter, omdat beverdammen door kunstmatige zomer- en winterpeilen wegspoelen of worden verwijderd. Waterschappen moeten tegelijk rekening houden met landbouw, scheepvaart, dijkveiligheid en natuur, waardoor sterke peilwisselingen ontstaan die ecologische structuren verstoren. De auteurs pleiten ervoor beverwerken vaker te behouden en regenwater langer vast te houden. Dat kan Nederland weerbaarder maken tegen droogte en brand, leefgebieden voor waterdieren herstellen en ruimte bieden aan soorten als de zwarte ooievaar en kraanvogel.