Wereldvreemde Haagse ambtenaren gaslighten de burger: 'Er is helemaal geen energietekort!'
In dit artikel:
Ambtenaren van het ministerie van Economische Zaken en Klimaat hebben tijdens een recente briefing aan de Tweede Kamer betoogd dat er geen fysieke tekorten zijn, ondanks scherp stijgende brandstof- en groothandelsprijzen sinds de escalatie in Iran. Tegelijk presenteerden zij cijfers waaruit blijkt dat benzineprijsgroothandel met ongeveer 55% is gestegen, ruwe olie met circa 79% en diesel met rond 83%. Het ministerie wees erop dat Nederland, mede door de raffinaderijen in Rotterdam, ruime voorraden heeft en een van de grootste netto-exporteurs van diesel en kerosine in Europa is; een aanzienlijk deel van het binnenkomende gas wordt naar andere landen doorgevoerd.
De auteur van het artikel reageert fel op die boodschap: het geruststellen van Kamerleden noemt hij misleidend en kenmerkt hij als 'gaslighting'. Volgens hem profiteren aandeelhouders en de staatsinkomsten terwijl huishoudens de rekening betalen. Als bewijs wijst hij op een daling van 28% in het energieverbruik van Nederlandse huishoudens ten opzichte van 2023, een daling die het ministerie als succes van verduurzaming presenteert maar die volgens de schrijver vooral duidt op energiearmoede — mensen zetten de verwarming lager omdat ze de rekeningen niet meer kunnen betalen.
Verder wijst het stuk op beleidskeuzes die de druk op consumenten vergroten: het sluiten van de Groningse gaskraan, een toegenomen afhankelijkheid van dure Amerikaanse LNG-schepen en naderende besluiten over nettarieven door de ACM rond Prinsjesdag die extra kosten voor huishoudens kunnen betekenen. De oppositie in de Kamer reageerde relatief laconiek; CDA-Kamerlid Henk Jumelet toonde zich opgelucht door de presentatie en sprak van objectivering die het moraal steunt.
Het artikel sluit af met een oproep tot verzet tegen wat de auteur ziet als elitebedrog en financiële uitbuiting, en moedigt lezers aan zich te abonneren op zijn publicaties. Kort samengevat: de regering zegt dat er geen fysieke tekorten zijn, de marktprijzen en huishoudelijke pijn wijzen echter op een diepe sociale en politieke uitdaging rond energievoorziening en betaalbaarheid.