Wereldvoedselprogramma: hongercrisis in Afghanistan, mede door bezuinigingen voedselhulp
In dit artikel:
Afghanistan verkeert in een acute hongercrisis: ongeveer 17,4 miljoen mensen — bijna 40 procent van de bevolking — lijdt aan acute voedselonzekerheid en naar schatting vier miljoen kinderen zijn ernstig ondervoed, volgens het Wereldvoedselprogramma (WFP). In twee derde van het land is de voedselsituatie inmiddels op crisisschaal, aldus John Aylieff, directeur van het WFP in Afghanistan.
De crisis heeft meerdere oorzaken. Decennialange conflicten maakten Afghanistan afhankelijk van buitenlandse hulp, maar die stroom viel grotendeels stil na de machtsovername door de Taliban in 2021. Additionele druk komt van terugkerende migranten uit Iran en Pakistan en van twee aardbevingen eind 2025 die de humanitaire nood verergerden.
Een belangrijke directe reden voor de huidige verergering is het weglopen van financiële steun: in april 2025 stopten de Verenigde Staten hun bijdrage aan het WFP. Terwijl sommige landen later hun bezuinigingen gedeeltelijk terugdraaiden, bleef structurele financiering voor voedselhulp laag. Het WFP-budget voor Afghanistan bedroeg 600 miljoen dollar in 2024, werd in 2025 gehalveerd en ligt voor dit jaar rond de 200 miljoen. Aylieff noemt de bezuinigingen van de regering-Trump “verwoestend”; door het geldtekort moet hulp aan drie kwart van de ernstig ondervoede kinderen worden geweigerd.
De cijfers krijgen een gezicht in persoonlijke verhalen: hulp die eerdere jaren beschikbaar was, stopte volgens een moeder drie jaar geleden; haar man is werkloos en zij heeft vaak niets om haar vijf kinderen te voeden, ze stelt haar eigen hongergevoel opzij om de kinderen te proberen te voeden. Een andere jonge moeder bracht haar ernstig zieke baby van ziekenhuis naar ziekenhuis vanwege een hartafwijking, zware longontsteking en ondervoeding; het kind ligt in Kabul in kritieke toestand en is tijdens dertien dagen ziekenhuisopname niet aangekomen.
De combinatie van afgenomen internationale steun, teruggekeerde gezinnen en natuurrampen maakt de situatie bijzonder fragiel. Zonder aanzienlijke en consistente bijval van donoren en verbeterde toegang voor hulporganisaties blijven miljoenen Afghanen, en vooral kinderen, ernstig kwetsbaar voor honger en ondervoeding.