Wereldster Jonny Greenwood van Radiohead was te gast bij NTR's ZaterdagMatinee voor een ontmoeting tussen klassiek en pop

zondag, 17 mei 2026 (17:12) - NRC Handelsblad

In dit artikel:

Jonny Greenwood — Radiohead-gitarist en gevierd filmcomponist (o.a. There Will Be Blood, One Battle After Another) — was de hoofdgast van een NTR ZaterdagMatinee rond de kruisbestuiving tussen pop en klassiek. Onder leiding van dirigent Hugh Tieppo‑Brunt speelde het Radio Filharmonisch Orkest de Nederlandse première van Greenwoods nieuwste vioolconcert æþm, met Daniel Pioro als solist. Tegelijk presenteerde componist‑gitarist Aart Strootman zijn nieuwe vioolconcert Chimes of Freedom, geschreven voor vioolsoloiste Diamanda Dramm. Beide makers traden ook zelf op: Greenwood voerde Steve Reichs Electric Counterpoint uit, Strootman speelde Bryce Dessners Garcia Counterpoint.

De middag leverde hooggespannen verwachtingen — en gemengde uitkomsten. Reichs stuk (voor meerdere vooraf opgenomen gitaren plus één live‑speler) klonk technisch scherp onder Greenwood, maar diens nerveuze, ongedwongen podiumhouding leek te wringen met de rituele precisie van minimalisme. Strootman daarentegen gaf Dessners stuk een warme, volle gitaarklank en een overtuigende, elegante voordracht.

Ook de eigen werken toonden contrasten. Strootmans Chimes of Freedom, losjes geïnspireerd op Bob Dylans protestnummer, ontwikkelde zich ingetogen en filmisch: subtiele harmonieën, ijle flageoletten van Dramms viool en fiddle‑achtige cadensen die de muziek even opleefden. De afsluiting met buisklokken was fraai maar bleef beheerst. Greenwoods æþm maakte juist veel grootsere gebaren; soms bijna romantisch, dan weer afgeremd door dissonante clusters en chromatiek die herinnerden aan Penderecki en Ligeti. Het orkest creëerde imposante klankgolven rond de soloviool, met een keten van losse, spectaculaire taferelen — soms indrukwekkend, maar door de overvloed aan erupties ook af en toe vergeefs. Het meest memorabel was een centrale passage waarin de violen sirene‑achtige lijnen inzetten en langzaam naar een dwingende, onontkoombare intensiteit bouwden.