Werden er levende katten gegooid van het Belfort in Ieper?

In dit artikel:

De Kattenstoet in Ieper eindigt om de twee jaar met een kattenworp van de Belforttoren. Een stadsnar wordt in een ijzeren kooi 35 meter hoog uit het gebouw geschoven, voert daar enkele capriolen uit en gooit vervolgens pluchen katten naar het publiek.

Dat gebruik gaat terug op een historische traditie waarbij wel degelijk levende katten naar beneden werden geworpen. Volgens historica Hannelore Franck van het Yper Museum beschrijven kronieken en dagboeken het ritueel al eeuwenlang. Een verslag uit 1716 vermeldt hoe een man in een rode jas op een plank danste en daarna twee tot vier katten tussen de menigte gooide. In 1817 vond de laatste worp met levende dieren plaats.

De vaak vertelde verklaring dat de katten zich in de Lakenhallen te sterk hadden vermenigvuldigd en daarom als muizenbestrijding werden verwijderd, klopt volgens Franck niet. Jaarlijks enkele katten doden zou geen overpopulatie oplossen. Waarschijnlijk had de traditie te maken met de middeleeuwse associatie van katten met de duivel en het kwaad. Het werpen kan een ritueel zijn geweest om dat kwaad af te wenden en een voorspoedig jaar af te dwingen, al bestaat daar geen schriftelijk bewijs voor.

Na de Eerste Wereldoorlog werd de traditie hernomen met pluchen katten. In de jaren 1950 groeide ze uit tot de moderne Kattenstoet, die Ieper naast het oorlogstoerisme een extra toeristische attractie moest bieden. De hedendaagse kattenworp verwijst dus naar een wreed historisch gebruik, maar is gelukkig ongevaarlijk voor echte dieren.