Wensouders overwegen juridische stappen tegen adoptiestop: "Onze kinderwens spat op de valreep uiteen"
In dit artikel:
Vlaams minister van Welzijn Caroline Gennez (Vooruit) liet deze week weten dat interlandelijke adoptie geleidelijk wordt uitgefaseerd, met een definitieve stop gepland in 2027. De beslissing volgt op een eerdere evaluatie waarin de federatie en de Vlaamse regering oordeelden dat het systeem te kwetsbaar is voor misbruik en fouten. Enkel kandidaat‑ouders die al een concrete match hebben met een adoptiekind en een geldig geschiktheidsattest behouden nog de mogelijkheid hun procedure af te ronden; volgens het Vlaams Centrum voor Adoptie (VCA) betreft dat slechts enkele dossiers. Voor tientallen andere wensouders betekent dit dat lopende trajecten voortijdig worden afgesloten.
De aankondiging geeft aanleiding tot verontwaardiging en verdriet bij kandidaat‑ouders die vaak jarenlang investeerden in het adoptieproces. Sebastiaan (36) uit Tienen, in procedure sinds 2021, zegt dat zijn kinderwens zo goed als onmogelijk is geworden: na infosessies, psychologische gesprekken en huisbezoeken kreeg hij van het VCA telkens het advies door te gaan, maar alsnog kreeg hij deze week per mail te horen dat zijn dossier niet verder kan. Hij voelt zich misleid en gekwetst door de zakelijke communicatie en verwijst naar de beperkte mogelijkheden van binnenlandse adoptie of draagmoederschap in België.
Ook Alessandra* (38), alleenstaande die zich voorbereidde op adoptie uit Peru, overweegt juridische stappen samen met andere kandidaten. Zij vindt dat er voor mensen die al jaren in procedure zitten een zachtere overgang had moeten komen — wijzend naar Nederland, waar men kiest voor een geleidelijke afbouw tot 2030 — en laat nagaan of de maatregel bij de Raad van State kan worden aangevochten. Sander (37) en Nicolas (31), een homokoppel dat al zeven jaar bezig is en zelfs kamers verbouwde, spreken over jarenlange onzekerheid en missen een geleidelijk uitdoofscenario.
Tegelijk zijn er gezinnen die nog op het nippertje konden adopteren. Bram (48) en Sandra (40) keerden onlangs uit Peru terug met een tweejarig dochtertje en benadrukken dat interlandelijke adoptie in veel gevallen zorgvuldig verloopt: lokale overheden onderzoeken eerst of opvang in het thuisland of terugkeer naar familie mogelijk is, en pas als dat niet kan volgt internationale adoptie, geregeld onder de Conventie van Den Haag.
De beslissing van Gennez bouwt voort op een tijdelijke adoptiepauze uit 2023, toen herkomstlanden en procedures werden gescreend en hervormd. Kritiek van kandidaat‑ouders richt zich vooral op het abrupte karakter van de maatregel, de communicatie vanuit het VCA en het ontbreken van compensatoire trajecten voor mensen die al ver in het proces zitten. Naast emotionele schade wijzen zij ook op praktische beperkingen: binnenlandse adoptie levert jaarlijks slechts enkele tientallen plaatsingen op, waardoor lange wachtlijsten blijven bestaan.
Kortom: de Vlaamse overheid wil wegens risico’s en fouten het instrument van interlandelijke adoptie uitfaseren tegen 2027, wat tientallen wensouders plots zonder afrondingskans laat. Er wordt verwacht dat enkele procedures zich nog kunnen voltrekken, terwijl anderen juridische stappen onderzoeken en het maatschappelijk debat over de balans tussen kinderbescherming en mogelijkheden voor adoptie opnieuw wordt aangewakkerd.