Wennemars snapt niet dat Prins wordt thuisgelaten: 'Ze verschuilen zich achter data'

In dit artikel:

Erben Wennemars reageert op de beslissing van de KNSB-selectiecommissie om Tim Prins niet op te nemen in de olympische ploeg en in plaats daarvan Marcel Bosker te selecteren. Als oud-schaatser en analyst behandelt Wennemars de achtergrond van de keuze: volgens hem lagen de doorslaggevende elementen vooral in recente prestaties, internationale resultaten en de mate van betrouwbaarheid op het hoogste niveau. Hij erkent dat het een pijnlijke uitkomst is voor Prins, die progressie heeft geboekt, maar stelt dat selectiecommissies soms moeten kiezen voor de rijder waarvan de cijfers en vorm het beste aansluiten bij de doelstellingen van de ploeg.

Wennemars licht ook toe hoe selectiecriteria — zoals tijden op specifieke afstanden, internationale rankings en wedstrijdvorm kort voor grote toernooien — meespelen bij zulke beslissingen. Hij benadrukt dat discretionaire keuzes deel uitmaken van een groter systeem dat zowel individuele kansen als teamambities moet afwegen. De keus voor Bosker wordt volgens hem begrijpelijk wanneer je die criteria toepast, al blijft het sportief gezien teleurstellend voor de gepasseerde atleet.

Verder gaat hij in op de mogelijke gevolgen: voor Prins betekent het een gemiste kans op olympische ervaring en zichtbaarheid, voor Bosker juist bevestiging en extra druk om te presteren. Wennemars pleit ervoor dat de KNSB de communicatie en onderbouwing van beslissingen helder houdt, zodat betrokkenen en publiek snappen waarom een ogenschijnlijk lastige afweging wordt gemaakt. Tot slot plaatst hij de beslissing in het bredere kader van topsportselecties: hard maar noodzakelijk wanneer slechts enkele plaatsen beschikbaar zijn.