Wekelijkse meditatie: Een gebed om God Zelf

In dit artikel:

Het stukje vergelijkt de situatie van Mozes bij de Sinaï met de geestelijke toestand van gelovigen vandaag: na het gouden kalf is het verbond tussen God en Israël verbroken, waardoor Gods toorn losbarst en Hij aanvankelijk weigert zelf verder met het volk te lopen. Mozes doet hardnekkig voorbedewerk en verzoekt dat God Zelf met hen meegaat, omdat hij zonder Gods persoonlijke nabijheid geen toekomst ziet. Zelfs een engel als vertegenwoordiger volstaat niet voor hem.

De auteur trekt hier een directe lijn naar de huidige biddagweek: ook nu bestaan er persoonlijke en kerkelijke schuld, allerlei moderne “gouden kalveren” en een neiging om tevreden te zijn met zegeningen of gaven in plaats van met God Zelf. Materiale en sociale voorspoed of kerkelijke schijn kunnen geen vervanging zijn voor het verzoende aangezicht van de Heere. Waar het verbond is verbroken, is zegen en zekerheid weg; alleen Gods persoonlijke aanwezigheid geeft rust en richting.

De sleuteloplossing wordt in christologische termen aangedragen: door het offer van Jezus—het wonder van Immanuël, God met ons—is de afstand tussen God en zondaren weggenomen. Omdat Christus op Golgotha de ervaring van verlatenheid doorging, kan God nu Zijn verzoende gezicht laten schijnen over schuldigen en hen opnieuw in Zijn nabijheid opnemen. De schrijver sluit met de oproep om het nieuwe seizoen te ingaan met die zekerheid: niet op eigen verdiensten, maar in genade door Jezus’ middelingen, zodat de Heere zelf met Zijn volk meegaat.