Weg bij Mooi Wark en door met zijn eigen band. Dennis Hendriks over zijn vertrek als drummer en zijn nieuwe rol als frontman. 'Zo fijn dat ik nu mijn eigen ding kan doen'
In dit artikel:
Afgelopen zomer verdween Dennis Hendriks plotseling als drummer bij boerenrockband Mooi Wark — een abrupt einde dat voor hem persoonlijk vooral het begin van iets nieuws betekende: de Dennis Hendriks Band. Hendriks, vanaf zijn zestiende actief bij Mooi Wark en dertien jaar lang hun drummer, vertelt dat al langer spanningen speelden, onder meer over geldverdeling binnen de groep. Nadat hij in 2009 al eens was vervangen en later terugkeerde uit medeleven met zieke collega John Roffel, kreeg hij op 22 juli te horen dat de band niet langer met hem verder wilde. Dat bericht kwam via anderen en liet volgens Hendriks geen ruimte voor overleg; het voorval viel samen met het weekend van de Zwarte Cross, een belangrijk festival voor het genre, wat het vertrek extra pijnlijk maakte.
Hendriks ontkent dat zijn soloprojecten de bandrelatie in de weg zaten: hij zegt dat enkele losse optredens per jaar nooit conflicten zouden geven. Wat volgde was een snelle omslag naar zelfbeschikking: tijdens de coronaperiode begon hij eigen nummers te schrijven; zijn lied Waj zien is waj kriegen werd in 2021 tweede bij het Drèents Liedtiesfestival en kreeg landelijke radio-aandacht. Die erkenning leidde tot contacten en uiteindelijk tot de oprichting van zijn eigen groep.
In maart vorig jaar sloten muzikanten die elkaar via bekenden kenden zich aan bij Hendriks’ initiatief. Drummer Joran Dijkstra, gitarist Melcher de Vries, bassist Bert‑Jan Schinkel en toetsenist Andy Nijmeijer vormden samen de Dennis Hendriks Band. De band repeteerde met het oog op het Songfestival Drenthe: tijdens dat festival eindigden ze als tweede bij het publiek, terwijl de vakjury hen eerste plaatste. Sindsdien is Hendriks frontman en slaggitarist; hij geeft aan zijn drumstel sinds zijn vertrek bij Mooi Wark niet meer aangeraakt te hebben en miste het drummen niet.
De nieuwe sound combineert country-invloeden met het Drents dialect — “Nashville meets Drenthe” — en gebruikt instrumenten als banjo en steelguitar. Tekstueel kiest Hendriks vaker voor persoonlijke en levensechte thema’s dan voor de traditionele boerenrockhumor; tegelijk schaart hij zich niet geheel af van het oudere repertoire maar wil zijn nieuwe band diepgang geven. De eerste publieke show op 17 augustus in Appelscha was volgens hem een verrassing in opkomst en ontving positieve reacties van publiek dat wellicht iets anders verwachtte van de voormalige Mooi Wark-drummer.
Commercieel ziet Hendriks uitdagingen: zingen in het Drents beperkt de landelijke doorbraakkansen, maar regionale zenders zoals RTV Drenthe en Radio Continu draaien hun nummers volop. Financieel is de band nog niet zelfstandig, maar de prioriteit ligt op veel live optreden, het uitbrengen van een album met 10–12 nieuwe nummers en het langzaam opbouwen van een eigen fanbase. Op termijn droomt Hendriks van optredens in Nashville, al beseft hij dat dat niet per se in het Drents zal gebeuren.
Kort profiel: Dennis Hendriks (19 mei 1989) komt uit Rolde, woont in Assen met zijn vriendin en twee kinderen en is van huis uit autodidactisch muzikant. Zijn liefde voor muziek begon vroeg — met Normaal als inspiratie — en hij noemt zichzelf een ‘gevoelsmuzikant’ die veel geleerd heeft door te luisteren, na te doen en te spelen. Met de Dennis Hendriks Band wil hij nu zijn eigen koers varen en vooral veel live-muziek maken.