Wéér is er nieuws over een EU-lek naar Moskou (en waarom niemand ervan opkijkt)
In dit artikel:
De Duitse radicaal-rechtse partij AfD wordt beschuldigd van het doorspelen van vertrouwelijke EU-documenten aan het Kremlin, waarmee het wantrouwen binnen Brusselse overlegorganen opnieuw toeneemt. Europarlementariër Anton Hofreiter waarschuwde dat er aanwijzingen zijn dat AfD-parlementariërs toegang tot binnenlands systeemgebruik misbruiken om gevoelige stukken uit Brussel te verkrijgen. Het Duitse systeem geeft parlementariërs en hun medewerkers in eigen land ruime toegang tot vertrouwelijke EU-informatie, waardoor misbruik mogelijk zou zijn.
De verdenking is niet nieuw: deelstaatminister Georg Maier uit Thüringen merkte eerder op dat AfD-leden schriftelijke vragen zouden gebruiken om informatie over infrastructuur, watervoorziening, energienetwerken, politie-IT en drone-detectie boven water te krijgen — onderwerpen die ook voor Rusland van belang zijn. Eerder werd bovendien een medewerker van AfD-Europarlementariër Maximilian Krah veroordeeld voor het lekken van zeer gevoelige informatie aan China, wat het beeld van structurele kwetsbaarheid versterkt.
De onthullingen vallen samen met beschuldigingen tegen de Hongaarse minister van Buitenlandse Zaken Péter Szijjártó, die naar eigen zeggen een direct lijntje met Moskou onderhoudt. Binnen de Raad van ministers en onder diplomaten is lekken al langer een reëel aandachtspunt; de gebruikelijke reactie van andere lidstaten is om verdachte partijen buiten te sluiten en alleen strikt noodzakelijke informatie in plenaire bijeenkomsten te delen. In kleinere kring praten gelijkgezinde landen wél uitgebreid, waardoor landen met pro-Russische regeringen effectief worden uitgesloten.
Die werkwijze beperkt echter de transparantie, bemoeilijkt besluitvorming en kan kleinere, goedwillende lidstaten benadelen. Hoewel er strenge regels en screenings bestaan voor wie vertrouwelijke documenten mag inzien, blijken die niet onfeilbaar: eerdere onthullingen wezen erop dat Hongarije medewerkers van zijn veiligheidsdiensten inzette om vroegtijdig EU-voorstellen te bemachtigen. De kernvraag in Brussel wordt steeds urgenter: hoe samen te werken met lidstaten die actief toenadering zoeken tot het Kremlin en tegelijk politiek dwarsliggen bij steun aan Oekraïne?