"We reden met 20 écht hard achter hem": peloton keek met grote ogen naar straffe solo Van der Poel, maar was dit geen gekkenwerk richting WK?

In dit artikel:

Mathieu van der Poel zorgde zondag in de slotrit van de Ronde van Luxemburg voor een opvallende demonstratie. Al na twee kilometer reed de Nederlander alleen weg, waarna hij nog 175 kilometer op kop bleef. Achter hem vormde zich een jagend peloton van ongeveer twintig renners, maar ondanks het hoge tempo bleef de kloof vrijwel de hele tijd stabiel.

Volgens Oliver Naesen, die de aanval vanuit het peloton meemaakte, ging het allerminst om een rustige trainingsrit. De achtervolgers reden aan snelheden en wattages die in de buurt kwamen van een semiklassieker. Toch kregen ze Van der Poel niet terug. Zelfs een tegenaanval kon hem niet bedreigen, waardoor hij de volledige afstand alleen en zonder beschutting aflegde.

De actie bleek bovendien niet vooraf gepland. Van der Poels ploegmaat Silvan Dillier vertelde Naesen dat er tijdens de briefing niets over was afgesproken. Van der Poel zei zelf dat hij vooraan wilde beginnen, alleen kwam te zitten en vervolgens besloot door te rijden. Zijn impulsieve aanval leverde uiteindelijk een van de meest opmerkelijke prestaties van het seizoen op.

De timing roept wel vragen op, want het wereldkampioenschap in Montréal vindt al volgende zondag plaats. Mogelijk was de lange solo een laatste zware prikkel, een manier om concurrenten te intimideren of een antwoord op de twijfels die ontstonden na enkele mindere dagen en een zwaar trainingsblok in Spanje. Van der Poel sprak na afloop zelf over zijn “superbenen”, een ongebruikelijk uitgesproken oordeel dat volgens commentator Christophe Vandegoor veelzeggend is.

Fysiek lijkt de Nederlander zijn vorm op tijd te hebben hervonden. Tegelijk bestaat de vrees dat hij zichzelf met zo’n inspanning heeft opgeblazen. Die zorg wordt gerelativeerd: de rit duurde geen zes tot acht uur en Van der Poel zou zijn eigen geplande wattages hebben gereden. Renners van zijn kaliber kunnen volgens betrokkenen bovendien uitzonderlijk veel arbeid verwerken.

De grootste impact kan psychologisch zijn. Concurrenten zagen dat Van der Poel een peloton 175 kilometer lang achter zich hield en zullen daardoor extra rekening met hem houden. Bondscoach Koos Moerenhout noemde het al bijzonder dat de poging werd ingezet en nog opmerkelijker dat ze slaagde.

Toch blijft het WK-parcours in Montréal volgens Moerenhout niet ideaal voor Van der Poel. Zijn prestatie in Luxemburg verandert dat niet, maar maakt hem wel opnieuw een veel serieuzere kandidaat. Na enkele dagen van twijfel is één conclusie duidelijk: Van der Poel lijkt precies op tijd topvorm te hebben gevonden, en zijn concurrenten zijn gewaarschuwd.