We passeren de afslag Hank Dussen

In dit artikel:

De columnist en verslaggever van de Volkskrant beschrijft een terugreis per auto en zijn mentale voorbereiding op het einde van de vakantie. Terwijl hij met zijn hand uit het raam de warme wind voelt, leest hij een liefdeskreet op de achterklep van een vrachtwagen en ziet zijn partner naast zich dutten; ze passeren plaatsnamen als Hank en denken aan Nieuwegein. Hij voorziet de gebruikelijke overgang: de ontspannen, lege landschappen van vakantiedagen veranderen straks in volle straten en gejaagde mensen, vertrouwde rust wordt ruw verstoord door dagelijkse verplichtingen. Hij verwacht aanvankelijke zucht en weemoed — het gevoel dat hij eigenlijk voor nietsdoen gemaakt is — maar ook de geleidelijke acceptatie: dit is een bekend ritueel waar hij eerder doorheen is gekomen en dat hij opnieuw aankan. De scène is een verstild, herkenbaar portret van de vakantiedip en het terugvinden van routine.