We offeren privacy op in de strijd tegen vuil geld

In dit artikel:

Een schrijver beschrijft hoe zijn bank hem herhaaldelijk om aanvullende informatie vroeg. Eerst ging het om het actualiseren van contactgegevens, daarna om een kopie van zijn paspoort en een bewijs van woonadres. Vervolgens wilde de bank weten waarom hij al jarenlang klant was en verlangde zij uitgebreide documentatie over de herkomst van zijn vermogen, eventueel ondertekend door een accountant.

Volgens de schrijver zijn vooral de marketingvraag en de vergaande financiële controle moeilijk te verenigen met privacy. Hij betwijfelt dat toezichthouders banken verplichten om klanten te vragen waarom zij voor die bank kiezen. De controle op de herkomst van geld ziet hij wel als onderdeel van de wettelijke bestrijding van witwassen en terrorismefinanciering, maar hij vraagt zich af hoeveel die aanpak daadwerkelijk oplevert zolang die misdrijven blijven bestaan.

Klanten moeten volgens klachteninstituut Kifid meewerken aan het onderzoek naar het doel en de aard van hun bankrelatie en de gevraagde informatie verstrekken. Banken bepalen grotendeels zelf welke gegevens en documenten daarvoor nodig zijn. Daardoor kunnen zij onder meer belastingaangiften en jaarrekeningen opvragen; klachten daarover leiden volgens de schrijver doorgaans niet tot een tegemoetkoming.

Omdat de bank bovendien aankondigde mogelijk nog meer informatie te zullen verlangen, besluit de schrijver zijn langdurige relatie te beëindigen. Het gaat om een bank binnen de keten van SNS Fundcoach, Binck Bank en Saxo Bank, die inmiddels onderdeel is van de Zwitserse Sarasin Group.