We hoeven niet te kiezen tussen wonen, natuur en mobiliteit - we moeten ze leren verbinden

In dit artikel:

Ondanks de Omgevingswet blijft de inrichting van Nederland sterk verkokerd: natuur, woningbouw, mobiliteit, economie en techniek worden nog vaak los van elkaar bekeken, terwijl die opgaven in de praktijk juist met elkaar samenhangen. Volgens de auteur, Susanne Driessen van IPC Groene Ruimte, leidt dat ertoe dat groen en biodiversiteit nog geregeld als bijkomstigheid worden behandeld, terwijl de druk op de ruimte alleen maar toeneemt.

Ze stelt dat harder pleiten voor groen niet genoeg is. Dat zorgt volgens haar juist vaker voor tegenreacties, terwijl de echte uitdaging is om groene belangen zó te verankeren dat ze serieus meewegen in keuzes over bouwen, infrastructuur, digitalisering en klimaatadaptatie. Nederland wil immers tegelijk meer woningen, betere bereikbaarheid, voedselproductie, recreatieruimte en verduurzaming — en al die wensen vragen om dezelfde schaarse ruimte.

De kern van haar betoog is dat samenwerking over disciplines heen noodzakelijk is om vastgelopen dossiers, zoals de stikstofcrisis, los te trekken. Daarvoor zijn strategisch adviseurs nodig die breder kijken dan hun eigen vakgebied, belangen kunnen verbinden en helpen bij het maken van integrale afwegingen. Alleen dan krijgt vergroening volgens haar niet minder, maar juist meer gewicht in de besluitvorming over de leefomgeving.