"We gaan zelfs niet meer naar zee, want vervoer is te duur": jullie reageren massaal op resultaten De Stemming

In dit artikel:

Uit het jaarlijkse De Stemming-onderzoek (afgenomen in maart 2026 door de Universiteit Antwerpen en de Université Libre de Bruxelles in opdracht van VRT NWS, De Standaard en RTBF) blijkt dat ongeveer één op de vier Belgen aangeeft geen geld te hebben voor een auto of een jaarlijkse vakantie. Die cijfers leidden tot talrijke reacties van VRT NWS-lezers, die het leven “abnormaal duur” noemen en de financiële druk benadrukken.

Lezersverhalen illustreren hoe breed de gevolgen zijn. Docent Eric (59) gebruikt zijn vakantiegeld voor medicijnen, benzine en voeding sinds hij gedeeltelijk uitvalt met een depressie; hij krijgt nog 70% van zijn loon, maar komt tekort. Femke betaalt 1.650 euro huur en verdient netto circa 2.200 euro, werkt voltijds maar moet vrienden lenen om de rekeningen te betalen. Alleenstaande moeder Siel zet haar vakantiegeld in voor onverwachte huishoudkosten en ziekenhuiskosten, waardoor ze haar dochter niet de vakanties kan geven die zij zelf als kind had. Dahlia kreeg te maken met ziekte en werkverlies in het gezin, waardoor de enige inkomensbron nu alle stijgende kosten moet dragen en vakantie onmogelijk is.

Andere lezers kiezen alternatieven: David deelt een auto, gebruikt bakfietsen en gaat op fietsvakantie met tent; Nicolas en Dorothy noemen de aankoop-, verzekering- en onderhoudskosten van een auto onbetaalbaar. Cédric wijst op hoge huur- en energieprijzen en de schroom waarmee veel mensen hun financiële problemen bespreken. Marc noemt de torenhoge kosten voor hogere studies als reden om gezinsvakanties te schrappen.

Netwerk tegen Armoede reageert met de boodschap dat vrije tijd en vakantie een mensenrecht zijn; ervaringsdeskundige Cindy Van Geldorp benadrukt dat ook wie weinig middelen heeft baat kan hebben bij een korte vakantie om op te laden. Het initiatief ‘Iedereen verdient vakantie’ helpt mensen met een beperkt budget, een beperking of moeilijke thuissituatie via erkende sociale organisaties en lokale ‘rap-op-stap’-kantoren: daar wordt praktisch geholpen bij aanvragen en de voorbereiding van betaalbare vakanties, wat stress rond onverwachte kosten kan verminderen.

Kort samengevat: financiële onzekerheid raakt veel Belgen, leidt tot het opofferen van ontspanning en mobiliteit, en zet sociale organisaties ertoe aan om toegankelijke vakantieopties en begeleiding aan te bieden.