'Waterschap moet schelpen terugplaatsen' Ze zorgen voor helder en gezond water

In dit artikel:

Vrijwilligers van IVN en KNNV ontdekten langs de oevers van de Westerwoldsche Aa en de Ruiten Aa grote aantallen lege en levende schelpen van drie zoetwatermosselsoorten: zwanenmossels, schildersmossels en bolle stroommossels. Met tellingen van 92 schelpen over negen meter oever (circa 10 per meter) schatten de organisaties dat het in het onderzochte traject om enkele duizenden exemplaren gaat. Aart Jan Langbroek (IVN/KNNV) dringt er daarom bij waterschap Hunze en Aa’s op aan mossels bij onderhouds- en baggerwerk terug te plaatsen, omdat deze schelpdieren als natuurlijke filters bijdragen aan helder en gezond water en het ecosysteem versterken.

Het waterschap, vertegenwoordigd door eco-hydroloog Paul Hendriks, erkent dat terugplaatsen ecologisch gezien wenselijk is, maar noemt praktische bezwaren: de organisatie, de grootschaligheid en het tempo van het onderhoud maken het volgens hem onhaalbaar om alle aangetroffen mossels terug te zetten. Hendriks wijst verder op de huidige beheerstrategie: in circa 80 procent van de watergangen wordt niet alles gemaaid (een zogenaamde habitatbenadering), bij baggerwerkzaamheden wordt ongeveer 25 procent van de waterbodem gespaard en baggeren vindt gemiddeld eens in de acht tot tien jaar plaats, waardoor populaties volgens het waterschap kunnen herstellen.

IVN en KNNV verwijzen naar voorbeeldgebieden waar mossels wel worden teruggezet en zien daarin kansen om ecologische schade in Westerwolde te beperken. De discussie illustreert de spanning tussen ecologisch behoud van soorten die bijdragen aan waterkwaliteit en de praktische organisatie van grootschalig onderhoud in regionale watersystemen.