Wat lees je aan een sterfbed?

In dit artikel:

De schrijver reflecteert op de lastige vraag welk Bijbelgedeelte geschikt is voor een bepaalde gelegenheid of voor mensen die weinig met de kerk hebben. Zelf leest hij thuis de Bijbel doorgaans van begin tot eind, maar bij een gezamenlijke maaltijd of bijeenkomst moet hij soms bewust kiezen. Zo las hij tijdens een lunch over 1 Korinthe 13, over liefde die zich in de waarheid verheugt, en bij een onkerkelijke buurjongen uit Lukas 15, over de vreugde om een teruggevonden schaap.

De meest indringende aanleiding kwam van een goede vriend. Die jongen wilde twintig jaar niets van de kerk weten, maar werd na het overlijden van zijn opa opnieuw bij het geloof betrokken. Toen zijn oma in een hospice lag, vroeg hij de schrijver welk Bijbelgedeelte hij aan haar sterfbed kon lezen. Hij ging erheen met een Bijbel in de hand, omdat volgens hem geen betere woorden gesproken kunnen worden dan Gods woorden. Hoewel de schrijver hem een korte passage van acht verzen meegaf, las de vriend uiteindelijk het hele hoofdstuk.

Voor de schrijver is vooral van belang dát de Bijbel werd geopend, niet precies welk gedeelte werd gekozen. De blijvende woorden boden troost aan de stervende oma en vormden een teken dat de gebeden van haar overleden man, de opa van de vriend, waren verhoord.