'Wat ik van homoseksualiteit vind?' jubelde ze. 'Geweldig! Bijna al mijn vrienden zijn homo'

In dit artikel:

In deze luchtige column observeert Sylvia Witteman bij een supermarkt een straatgesprek over homoseksualiteit. Een jonge evangeliserende man spreekt haar en later ook een oudere vrouw aan met dezelfde vraag. Witteman beschrijft hoe zij zulke benaderingen meestal probeert af te wimpelen, omdat eerdere ervaringen met dit soort gesprekken al snel uitmondden in emotionele druk en geldinzamelingen.

De kern van de column zit in het contrast tussen de twee reacties. De eerste, van de columniste zelf, is afstandelijk en gehaast: ze zegt steun te hebben, maar wil vooral doorlopen. De tweede komt van een flamboyante vrouw van zeventig in een rode kaftan, die juist enthousiast en openlijk lovend is over homo’s en homoseksualiteit. Zij vertelt dat ze veel in de acteurswereld verkeert, noemt een televisieserie en verzekert de jongen dat hij op haar steun kan rekenen.

Met humor schetst Witteman zo een scène over tolerantie, schijnheilige religieuze werving en het verschil tussen beleefde afstand en oprechte sympathie. De dronken man en de duif op de achtergrond versterken de absurde, bijna theatrale sfeer van het tafereel.