Wat het boek „Het waren toch mijn ouders" ons te zeggen heeft

In dit artikel:

In een podcast pleiten Vermeulen en De Wit ervoor dat kerkelijke gemeenschappen actief om kinderen en overbelaste ouders heen staan en niet lijdzaam toekijken bij signalen van nood. In plaats van direct te kijken naar een checklist met 'rode vlaggen', adviseren ze een niet-oordelende vraag als: „Lukt het je wel?” Dat sluit aan bij het doopformulier, dat volgens hen de kerk een verantwoordelijkheid geeft voor de kinderen van de gemeente.

De aflevering behandelt gevoelige thema’s: begrip voor daders, de rol van moeders bij seksueel misbruik, het ervaren van schuld en wat de kerk daarin kan betekenen. Aan de hand van het boek van Annemieke Waalwijk, Het waren toch mijn ouders, illustreren ze het diepe verdriet van kinderen die door ouders zijn beschadigd. Herstel noemen ze mogelijk, maar niet vanzelfsprekend: erkenning van het aangedane leed en – waar mogelijk – een bekentenis zijn vaak cruciale voorwaarden. Herstel is volgens hen een langdurig proces dat niet op één middag geregeld kan worden.