'Wát ga je doen?': deze vrouwen zegden in 2025 hun vaste baan op en gooiden het roer om
In dit artikel:
Drie voormalige beroepskrachten kozen bewust voor een nieuw vak waarin ze meer betekenis en menselijk contact vinden.
Nina van den Bosch (29) ruilde haar functie als universitair docent psychologie in voor een eigen praktijk als relatietherapeut. Als docent gaf ze vakken als academische vaardigheden en fungeerde ze als mentor; het begeleiden van studenten beviel haar het meest. Vorig jaar begon ze in januari met het opzetten van een eigen bedrijf naast haar werk, volgde een opleiding in Acceptance and Commitment Therapy en nam een businesscoach in de arm om te leren over marketing en klantenwerving. In april kreeg ze haar eerste cliënten en schreef zich in bij de Kamer van Koophandel; inmiddels heeft ze haar universitaire baan volledig opgegeven. Ze richt zich vooral op vrouwen die relatietherapie willen terwijl hun partner niet meedoet, en gebruikt haar gesprekstechnieken uit het docentenvak om cliënten te helpen hun behoeften te verhelderen en communicatie te verbeteren. Om het professionele contact niet te verliezen sloot ze zich aan bij een ondernemerscommunity.
Angès van der Meer (50) maakte na 25 jaar in de makelaardij — waarvan 22 jaar als zelfstandig ondernemer — een omslag naar nalatenschapsspecialist. De steeds snellere, zakelijkere marktdynamiek en de dreigende verlenging van haar huurcontract deden haar besluiten te stoppen met het traditionele makelaarswerk. Ze bouwde opdrachten geleidelijk af, volgde een opleiding via Stichting RegisterExecuteur en begon als zzp’er met haar bedrijf Erfzaken&Meer. In haar nieuwe rol ontzorgt ze nabestaanden vóór en na een overlijden: ze brengt testamenten en boedelinhoud in kaart, zoekt uit wie erfgenaam is, regelt opzeggingen van abonnementen en verzorgt verkoop uit nalatenschap. Door deze dienstverlening krijgen nabestaanden ruimte om te rouwen; voor Angès biedt dit persoonlijk werk veel voldoening en dankbaarheid.
Rianne Bobeldijk (53) stapte uit het vrachtwagenchauffeurschap nadat ze rijangst en paniekaanvallen ontwikkelde. Ze reed zeventien jaar met een trekker-oplegger, vaak met gevaarlijke stoffen, maar kreeg steeds terugkerende episodes waarin het zwart werd voor haar ogen en later door locaties en tunnels werd getriggerd. Ondanks behandelingen en afleidingsstrategieën bleef het werk te belastend. Nadat ze besloot te stoppen, legde ze contact met een lokaal zelfregiecentrum waar ze eerder steun had gevonden; zij bood haar een opleiding tot ervaringsdeskundige in de maatschappelijke zorg, die ze in september begon. Na jaren van isolement in de cabine ervaart Rianne nu voldoening in het werken met mensen, loopt stage in twee zelfregiecentra en gebruikt ze haar persoonlijke ervaringen (angst, depressie, verslavingsproblematiek in de omgeving) om anderen te ondersteunen.
Gemeenschappelijke draden: allen zochten werk dat beter aansloot bij persoonlijke waarden, maakten bewuste scholingskeuzes en bouwden praktische netwerken (coaches, brancheorganisaties, community’s) om de overstap te ondersteunen. Financiële buffers of geleidelijke afbouw maakten de carrièreswitch haalbaarder. Hun verhalen illustreren hoe omscholing en ondernemerschap later in het leven kunnen leiden tot meer voldoening en directer menselijk contact.