Hoe werkt repatriëring na overlijden in het buitenland? „Heel wat regelwerk"

In dit artikel:

Jaarlijks overlijden ongeveer 1.800 Nederlanders in het buitenland, al halen slechts enkele tientallen gevallen het nieuws. Het gaat meestal om een natuurlijk overlijden, maar ook ongelukken, verdrinking en valpartijen komen voor. Omdat deze sterfgevallen vaak onverwacht zijn, moeten nabestaanden naast hun verdriet ook veel praktische zaken regelen.

Na een melding via een van de vijf Nederlandse alarmcentrales onderzoekt een gespecialiseerd repatriëringsbedrijf hoe de overledene naar Nederland kan worden gebracht. Lokale partners doen aangifte van overlijden en regelen de benodigde documenten, waaronder een lijkenpas. Die is niet alleen nodig voor het transport, maar ook voor de latere begrafenis of crematie. De regels en procedures verschillen per land.

Vervoer gebeurt bij voorkeur over de weg. Tot ongeveer 1.200 à 1.300 kilometer is dat doorgaans sneller en eenvoudiger dan vervoer per vliegtuig. De kosten liggen gemiddeld tussen de 2.000 en 7.000 euro, maar kunnen vooral bij repatriëring uit Afrikaanse landen oplopen tot minstens 10.000 euro. Een goede reisverzekering kan deze kosten dekken en is ook belangrijk bij medische uitgaven na een ongeval.

Zelf een overledene ophalen is volgens de repatriëringscoördinator ingewikkeld en meestal niet haalbaar zonder de juiste papieren. Zolang een overlijden niet officieel is geregistreerd, kan de gemeente bovendien geen toestemming geven voor de begrafenis. Repatriëringsmedewerkers regelen daarom niet alleen het vervoer, maar informeren en begeleiden de familie ook over de procedure en de verwachte duur daarvan.