War Child en Artsen Zonder Grenzen het land uitgezet: Humanitaire catastrofe in Gaza compleet
In dit artikel:
Israël heeft besloten dat per 1 januari tientallen hulporganisaties in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever niet langer mogen werken — onder hen Nederlandse takken van Artsen Zonder Grenzen (MSF) en War Child. De maatregel volgt op nieuwe door Israël ingestelde ‘integriteitseisen’ die organisaties dwingen uitgebreide persoonsgegevens van medewerkers en vrijwilligers (adresgegevens, gezinssamenstellingen, socialmediaprofielen) aan inlichtingendiensten te overhandigen. Critici waarschuwen dat die regels feitelijk een instrument zijn om hulpverleners die kritisch zijn over Israël te weren en zo controle over de verslaggeving en aanwezigheid van buitenstaanders te vergroten.
PvdD-Kamerlid Christine Teunissen noemde het besluit op X “misdadig” en riep Nederland op zich aan te sluiten bij landen als Canada, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk om Israël onder druk te zetten toegang te blijven verlenen. Pim Kraan van Save the Children Nederland waarschuwt dat dit de “zoveelste klap” is in het proces van het criminaliseren van humanitaire hulp; ongeveer driehonderd medewerkers verkeren daardoor in onzekerheid. Volgens de auteur van het stuk, die zijn gebruikelijke politieke tegenstanders expliciet complimenteert omdat ze nu gelijk hebben, zal het vertrek van organisaties als MSF — dat dit jaar al meer dan 100.000 gewonden hielp — een gat in de zorg en voedselvoorziening achterlaten. De Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwt eveneens voor voedseltekorten en een verslechtering naar catastrofaal humanitair niveau.
Israël voert aan dat 99 procent van de hulp “ongemoeid” blijft, een bewering die het artikel als onhoudbaar bestempelt gezien de omvang van de hulpverlening die afhankelijk is van de nu belemmerde organisaties. De schrijver veroordeelt de maatregel als censuur en niet als legitiem veiligheidsbeleid: kritiek of beschuldigingen van een ‘delegitimeringscampagne’ kunnen leiden tot intrekking van vergunningen.
Het stuk hekelt het stilzwijgen van het demissionaire Nederlandse kabinet en roept politici van midden- en rechtsgeoriënteerde partijen op duidelijkere stelling te nemen. De auteur benadrukt dat kritiek op dit beleid geen antisemitisme is, maar een humanitaire noodzaak: blokkades van voedsel en medicijnen kwalificeert hij als potentieel oorlogsmisdrijf als de toegang niet per direct wordt hersteld. Tot slot bevat het origineel een oproep om de onafhankelijke redactie te steunen, waarmee het een uitgesproken opinietekst en fondsenwervend betoog combineert.