Wapenproducent Destinus in Hengelo zou een potentieel doelwit van de Russen zijn. Wat produceert dat weinig bekende bedrijf eigenlijk?
In dit artikel:
Half april plaatste de Russische oud-president Dmitri Medvedev op X een dreigbericht waarin hij wapenproducent Destinus in Hengelo als “potentieel doelwit” aanwijst omdat het bedrijf materiaal aan Oekraïne levert. De gemeente Hengelo reageert nuchter: zij erkent de risico’s van herbewapening maar houdt vast aan de leveringen en zegt de verantwoordelijkheid te nemen. De tweet volgde kort nadat Destinus publiekelijk een joint venture aankondigde met de Duitse defensiegigant Rheinmetall om massaproductie van raketsystemen op te schalen.
Destinus werd in 2021 opgericht door Michail Kokoritsj, een van oorsprong Russische ondernemer die zich sinds de inval in Oekraïne als kritisch tegenover Poetin profileert en naar eigen zeggen zijn Russische nationaliteit heeft opgegeven. Het bedrijf produceert kruisraketten en ballistische raketten en zegt momenteel circa 2.000 kruisraketten per jaar te kunnen maken, met ambities om op te schalen naar veel grotere aantallen. Destinus kocht in 2023 de fabriek Opra in Hengelo, waar turbojet-motoren voor de raketten worden gebouwd; daarnaast heeft het vestigingen in Spanje, Oekraïne en een hoofdkantoor op de voormalige vliegbasis Valkenburg.
De kern van Destinus’ propositie is industriële schaalbaarheid: verschillende rakettypen zouden zijn gebaseerd op een gemeenschappelijke basisontwerp, waardoor minder aparte productielijnen nodig zijn en de kostprijs per eenheid daalt. Dat sluit aan op de grote vraag naar betaalbare, massale wapensystemen nu Europese landen sterk herbewapenen en defensiebudgetten fors optrekken. In moderne conflicten — met veel goedkope drones en massa-aanvallen — wint vaak de partij met de laagste productiekosten per vernietigde eenheid, een argument waarmee Destinus investeerders en partners probeert te overtuigen. Het bedrijf stelt bovendien dat zijn wapens “in de praktijk” zijn getest in Oekraïne; details worden echter niet gegeven. De samenwerking met Rheinmetall moet de gewenste industriële capaciteit leveren.
Tegelijk roept Destinus ook vragen op over de betrouwbaarheid van de leiding. Recherchejournalistiek en eerdere zakelijke conflicten tonen een wisselende voorgeschiedenis van Kokoritsj: beschuldigingen van fraude in Rusland, geschillen over investeringsbronnen in de VS, en een SEC-onderzoek dat in 2024 leidde tot een boete van ongeveer twee miljoen dollar en een vijfjarig verbod op functies bij beursgenoteerde Amerikaanse bedrijven vanwege misleidende informatie richting investeerders. Destinus en zijn directie wijzen erop dat die zaken uit andere ondernemingen stammen en dat Europese defensiesystemen en ministeries de huidige geloofwaardigheid en capaciteit toetsen tijdens inkoopprocedures.
Ondanks de controverses blijven zowel private partners zoals Rheinmetall als publieke instanties — inclusief het Nederlandse ministerie van Defensie — samenwerken met Destinus; Nederland neemt wapens van het bedrijf af om Oekraïne te steunen en ziet geen belemmering in de antecedenten van de oprichter. De affaire illustreert twee bredere ontwikkelingen: de snelle transformatie van de Europese defensie-industrie richting massaproductie en de bereidheid om, gezien strategische behoeftes en korte levertijden, ook met relatief nieuwe en omstreden spelers samen te werken.