Wanneer krijgt de lamlendige elite van Moskou door dat ze niet ongenaakbaar is?

In dit artikel:

Oekraïense drones hebben vorige week het Russische achterland en vooral Moskou zelf geraakt, met als spectaculairste gevolg brand bij de olieraffinaderij van Kapotnja aan de rand van de hoofdstad. Dat complex levert een groot deel van de benzine in Moskou en de omliggende provincie, waardoor de brandstofprijzen snel opliepen. Tegelijkertijd kreeg de Russische bevolking via overheidsapps de boodschap om kalm te blijven en trots te zijn op de aanvallen die Rusland in Oekraïne uitvoert.

De auteur schetst hoe Kyiv al in mei systematisch Russische energie- en militaire doelen bestookte en zelfs de Krim verder wist te isoleren, onder meer rond de marinebasis van Sevastopol. Vooral in Moskou zou dat effect hebben, omdat de hoofdstad jarenlang relatief werd ontzien. Volgens de tekst genieten Moskovieten een uitzonderlijke positie: zij leveren in verhouding veel minder slachtoffers aan de oorlog dan andere regio’s, terwijl de oorlog in de stad ook minder steun zou krijgen voor onderhandelingen dan landelijk gemiddeld.

Daarmee probeert Oekraïne de oorlog naar het Russische machtscentrum te verplaatsen in de hoop de elite te ontwaken uit haar comfortzone. Maar de auteur betwijfelt of dit Poetin echt richting vrede duwt. De Moskouse elite wordt beschreven als gedisciplineerd, zelfbeschermend en politiek passief, waardoor een volksopstand onwaarschijnlijk blijft. Wel zouden aanhoudende droneaanvallen, kwetsbaarheid van vliegvelden rond Moskou en vooral een mogelijk verlies van de Krim de machtsgroep in het Kremlin kunnen ontregelen.

De tekst eindigt met signalen van nervositeit binnen het Russische systeem: ministers en Kremlin-woordvoerders doen stoer, terwijl de FSB volgens de auteur zoekt naar manieren om controle te houden. De belangrijkste winst voor Kyiv is voorlopig niet militair, maar psychologisch: verwarring binnen de Russische top en twijfel over hoe lang de oorlog nog te verkopen valt.