Wanhoop drijft Ugandese tienermoeder tot onvoorstelbare daad

In dit artikel:

In Oeganda raken tienermoeders door schaamte, armoede en afwijzing van hun familie vaak in een wanhopige positie. In het land is ongeveer een kwart van de meisjes tussen 15 en 19 jaar al moeder of zwanger, en veel van hen verbergen hun zwangerschap zo lang mogelijk uit angst voor verstoting. Daardoor stoppen ze met school, vluchten ze naar onbekende plekken om daar alleen te bevallen en keren ze soms terug zonder hun baby.

Het verhaal draait om Moureen, een 19-jarige niet-getrouwde moeder die haar zwangerschap geheim hield. Toen zij beviel en geen uitweg zag, gooide ze haar pasgeboren zoontje midden in de nacht in een vieze put onder een openbaar toiletgebouw. Negen uur later werd de baby levend gevonden. Omdat een lokaal ziekenhuis het kind niet kon opvangen, kwam hij terecht bij Amecet, een opvangcentrum waar hij werd gewassen en verzorgd; zelfs maden werden later nog uit zijn oren en neus gehaald.

Twee dagen na de vondst werd Moureen zelf teruggevonden in een ziekenhuis, waar ze veel bloed had verloren. Haar ouders reageerden opgelucht toen bleek dat de baby nog leefde. Na zes weken kon het jongetje, Charles, terug naar huis. Het verhaal kende een goed einde, maar volgens de hulpverleners laat het vooral zien hoe vaak ongewenste zwangerschappen leiden tot verlaten kinderen en blijvende psychische schade. Zonder bescherming en begeleiding blijven zowel moeder als kind kwetsbaar.