Walgelijk dieptepunt Telegraaf: 'Nazi-spotprent' Lidewij de Vos leidt tot woede en opzeggingen
In dit artikel:
Dinsdagochtend plaatste De Telegraaf een cartoon die volgens de auteur van dit opiniestuk een duidelijke grens overschrijdt: FVD-leider Lidewij de Vos wordt daarop afgebeeld in een uniform dat doet denken aan de SA, te paard met op de flanken en benen verwijzingen als “Poetin” en “Extreem/Rechts”, en met een kar erachter vol een groene smurrie waarop in grote letters “NAZI DREK” staat. De tekenaar ‘Pluis’ wordt in de tekst weggezet als iemand die niet langer satiriseert maar demoniseert; de publicatie zou neerkomen op het gelijkstellen van een democratisch gekozen partij en haar leider met het nazisme.
De schrijver beschouwt dit als bewust politiek getoonzette haatpropaganda en wijst erop dat zo’n framing het doel heeft FVD-ideeën te criminaliseren en politieke tegenstanders uit het maatschappelijk debat te verwijderen. Als historische waarschuwing haalt het stuk de demonisering van Pim Fortuyn aan en suggereert dat dergelijke retoriek gevaarlijk kan zijn. Tevens wordt gesuggereerd dat de cartoon geen toevallige misstap is, maar een bewuste zet in de aanloop naar de verkiezingen om een stijgende of stabiele peiling van FVD aan te vechten; de ‘Godwin’-vergelijking wordt daarbij gepresenteerd als het laatste redmiddel van tegenstanders die het op inhoud niet kunnen winnen.
De auteur richt harde kritiek op De Telegraaf als medium: de krant zou al lang niet meer de spreekbuis van “Nederland” zijn maar onder invloed staan van het Belgische Mediahuis, dat een globalistische en EU-vriendelijke koers hanteert. Ook wordt gewezen op de paradox dat er binnen de krant meerdere columnisten circuleren die door rechtse lezers worden gewaardeerd — Wierd Duk, Nausicaa Marbe, Lale Gül en Bart Nijman — maar dat die in dit geval zwijgen over de cartoon. Dat zwijgen wordt in het stuk bestempeld als lafheid en als bewijs dat de interne margecritici slechts gedoogd worden zolang de hoofdlijn van de krant intact blijft.
Als reactie roept de auteur lezers op tot actie: abonnementen opzeggen, overstappen naar alternatieve media en financieel of inhoudelijk steun geven aan DDS (de uitgever van het opiniestuk) om zogenoemde media-hetze tegen “patriottisch Nederland” te bestrijden. Er worden concrete instructies genoemd om op te zeggen en het artikel mobiliseert lezers om massaal tot opzeggingen over te gaan zodat Mediahuis dit zou voelen in de portemonnee.
Kort gezegd is dit opiniestuk een verontwaardigde aanklacht tegen een door De Telegraaf gepubliceerde cartoon die volgens de schrijver de norm van publieke debat en fatsoen heeft overschreden, gecombineerd met een oproep tot consumentengedrag (abonnementen opzeggen) en steun aan alternatieve media. Het plaatst de publicatie in een breder politiek-wetenschappelijk perspectief: de auteur ziet in de cartoon een symptoom van mediabeleid dat tegen rechts-populistische stemmen werkt en waarschuwt voor normalisering van nazi-vergelijkingen in politieke discussies.