Waarom we zo weinig zien en horen over de overstroming in Tibet

In dit artikel:

De overstroming bij de Gyirong-grensovergang in Tibet houdt China al dagen bezig. Volgens het Chinese staatspersbureau Xinhua worden aan Chinese zijde 554 mensen vermist, zijn twee mensen gered en zeven mensen overleden. De grenspost werd door een modderstroom opgeslokt. Het reddingswerk verloopt moeizaam door de afgelegen ligging, het bergachtige terrein en de grote afstanden. Vanaf Gyirong is het ongeveer vijftien uur rijden naar Lhasa.

Onafhankelijke informatie over de ramp is nauwelijks beschikbaar. Buitenlandse journalisten kunnen Tibet niet zonder speciale toestemming bezoeken en Chinese verslaggevers krijgen duidelijke richtlijnen. In hun berichtgeving ligt de nadruk op de moed van reddingswerkers en de inzet van de overheid. Staatsmedia melden uitgebreid hoeveel drones, militairen, brandweerlieden, agenten en reddingshonden zijn ingezet, terwijl informatie over slachtoffers en vermisten veel minder zichtbaar is.

Ook online wordt de berichtgeving streng gecontroleerd. Video’s van de modderstroom zijn op Chinese platforms verwijderd. Gebruikers sturen de beelden via privéberichten door, maar riskeren daarbij het verlies van hun account of verdere bestraffing. Tijdens de coronapandemie ingevoerde regels tegen vermeend nepnieuws bij natuurrampen geven de autoriteiten ruimte om ongewenste informatie te verwijderen en verspreiders te vervolgen. Familieleden plaatsen wel oproepen voor vermisten, maar die bereiken door censuur en beperkte media-aandacht zelden een groot publiek.

De beperkte toegang past in een bredere, langdurige controle over Tibet. China bezette het gebied in de jaren vijftig; de dalai lama vluchtte in 1959 naar India en pleit tegenwoordig voor autonomie binnen China. Volgens Freedom House heeft Tibet geen meetbare burgerlijke of politieke vrijheden. Tibetanen die met buitenlandse media spreken of informatie online delen, kunnen lange gevangenisstraffen krijgen. De hoge ligging en natuurlijke geografische isolatie versterken de ontoegankelijkheid.

Premier Li Qiang reisde snel naar het overstroomde gebied en gaf er instructies aan lokale bestuurders. Dat is uitzonderlijk en onderstreept volgens de berichtgeving de ernst waarmee Peking de ramp behandelt. Staatsmedia plaatsen de gebeurtenis daarmee in dezelfde categorie als grote nationale crises, zoals de coronapandemie en de aardbeving van Wenchuan in 2008.