Waarom we in Milaan niet voor Jenning van der Veen, maar voor Jenning de Boo juichen

In dit artikel:

Jenning de Boo (22) draagt niet alleen snelheid maar ook een familiekapitaal van betekenis mee naar de Olympische 1000 meter in Milaan: zijn achternaam is die van zijn moeder, Annetje De Boo, en daarmee het voorteken van een familielijn die anders misschien was uitgedoofd. Bij zijn geboorte gaven ouders Gerbrant van der Veen en Annetje hun oudste zoon simpelweg moeders naam, iets wat opa Hans de Boo — een gepassioneerd medicus en heraldicus uit Groningen — met trots ontving.

Hans overleed in januari vorig jaar in het UMCG aan de gevolgen van een longontsteking; kort daarna won Jenning in Thialf het EK sprint en droeg die titel op aan zijn grootvader. Over het afscheid zei Jenning toen: "Het was een mooie en vredige dood." Opa Hans, die dol was op familiewapens en vaak per e-mail zijn kleinzoon feliciteerde met een "goed gereden, jongen", had Jenning liever zien schaatsen dan hem nogmaals in het ziekenhuis te hoeven bezoeken — een wens die in familieverhalen terugkeert en die mede verklaart waarom Jenning niet in de voetsporen van zijn opa als medicus trad.

Woensdagavond staat De Boo op het startblok van de 1000 meter in Milaan (eerste race 18.30 uur); hij vormt samen met Kjeld Nuis en Joep Wennemars het Nederlandse trio. Voor Jenning is het meer dan een sportprestatie: met zijn naam en optreden zet hij de De Boo-lijn zichtbaar voort, van bijna-uitsterven naar een plek op het wereldtoneel.