Waarom verwijdert de gemeente geen hondenpoep? klinkt het op Klachten Purmerend

In dit artikel:

In Purmerend draait online elke dag een blijvende ventilatierechtbank: de Facebook-groep Klachten Purmerend, met ruim 11.000 leden de grootste Nederlandse gemeente‑klachtengroep. Oprichters zijn de broers Mitchell (27) en Jason Frikkee; wat begon uit ergernis over een parkeerplek bij een sportschool groeide in ongeveer zes jaar uit tot een constante stroom van verwijten en meldingen.

Op de groep verschijnen meldingen over afgesloten bruggen, parkeeroverlast, hondenpoep, zwerfvuil, winkelcriminaliteit (winkeliers plaatsen geblurde foto’s van dieven) en zelfs berichten over een steekpartij. Ook lokale politiek en de opvang van Oekraïners worden er fel bediscussieerd; politici gebruiken de onvrede op hun beurt vaak als afzetter. De toon varieert van praktische ergernissen tot scherpe beschuldigingen en scheldkanonades.

Purmerend zelf toont een ander gezicht: een zonnige binnenstad, marktkramen en het Purmerends Museum. Toch leeft onder veel bewoners een gevoel van verdringing: veel leden hebben roots in Amsterdam-Noord en beschrijven een angst voor herhaling van stijgende huren en sociaal verlies. Die sociale dynamiek helpt verklaren waarom onvrede zo hardnekkig is. Lokale politieke scheuren (de PVV‑afsplitsing naar Partij voor Purmerend, eerdere conflicten) en het succes van protesten — in 2015 drongen tegenstanders een raadszaal binnen en kregen hun zin — laten zien dat digitaal gebrul in deze stad vaak echte invloed heeft.

Acteurs als oud‑raadslid Jeroen Adolfs en voormalig wethouder Mona Keijzer probeerden te verbinden of de onrust te mobiliseren, maar initiatieven om groepen bij elkaar te brengen strandden deels doordat mensen vooral wilden zenden in plaats van luisteren.