Waarom spelers worstelen met de ijzige communicatie van Feyenoord-trainer Robin van Persie

In dit artikel:

Robin van Persie staat de laatste dagen in het nieuws omdat meerdere (ex-)spelers zijn communicatiestijl als koel en afstandelijk omschrijven. Na het weekend, waarin Feyenoord niet speelde, zei linksback Quilindschy Hartman vanuit Engeland dat hij na zijn besluit niet te verlengen ‘met een rotgevoel’ bij de club rondliep omdat de relatie met de trainer ineens anders was. Ook Ramiz Zerrouki bevestigde tegenover een verslaggever dat de band met Van Persie afnam nadat hij niet meer tot de plannen behoorde. Dergelijke uitspraken kwamen ook van vertrokken of gepasseerde spelers als Quinten Timber, Calvin Stengs en Antoni Milambo; laatstgenoemde kamp reageerde geschrokken op de harde woorden van de trainer toen Milambo aangaf te willen vertrekken.

Voetbalwereld en oud-spelers herkennen die zakelijke aanpak: doelman Andries Noppert sprak eerder de wens uit eens een ‘normaal en fatsoenlijk gesprek’ te voeren, waarop Van Persie verbaasd reageerde dat het niet zijn taak is om dagelijkse smalltalk te houden. De Pool Pawel Bochniewicz vatte het voor de Friese pers samen als ‘op de man af’ en bijna ‘emotieloos’, een stijl die volgens hem hard overkomt.

De verklaring ligt deels in Van Persies carrière: als topspeler en later als jeugdtrainer en coach in Heerenveen ontwikkelde hij een directe, resultaatgerichte werkwijze waarbij degenen die niet meedoen weinig aandacht krijgen. In zijn voormalige functies bleek hij consequent; beslissingen werden vastberaden genomen en persoonlijke bandjes speelden weinig rol. Dat principe zet hij ook door bij Feyenoord, waar hij als trainer spelers heeft doorgeselecteerd en weinig energie steekt in zij die niet in de plannen passen. Spelers als Julián Carranza proefden aanvankelijk lof van hem, maar konden later niets meer verwachten.

Die aanpak contrasteert met de eerdere, meer persoonlijke benadering binnen Feyenoord onder Arne Slot. Slot hield spelers vaak op de hoogte met uitgebreide uitleg en kritiekpuntjes, wat volgens velen hielp om ook gepasseerden te motiveren of te verbeteren. In de huidige maatschappelijke context — waarin openheid en uitleg steeds belangrijker worden — valt Van Persies afstandelijkheid extra op en leidt het tot kritiek en vragen over leiderschap en omgang met spelers.

Concluderend: Van Persies strakke, weinig-emotionele communicatiestijl is geen nieuw fenomeen maar wordt nu expliciet bekritiseerd door meerdere betrokkenen bij Feyenoord. Het is onduidelijk of die aanpak schadelijk is voor de sportieve resultaten, maar binnen de club en daarbuiten roept het debat op over welke rol persoonlijk contact en uitleg moeten spelen in modern topvoetbal.