Waarom kerncentrales funest zijn voor Groningen

In dit artikel:

Het kabinet heeft de Eemshaven in Groningen op 19 juni aangewezen als enige overgebleven voorkeurslocatie voor twee nieuwe kerncentrales, zo blijkt uit de brief over de inpassing van kernenergie in het energiesysteem. De definitieve keuze wordt pas in 2027 gemaakt, maar het staatsnetbedrijf Tennet heeft na onderzoek van negen mogelijke plekken alleen de Eemshaven nog overgelaten.

Voor Groningse bestuurders en inwoners voelt dat als een breuk met eerdere beloften. Nog in 2025 zei klimaatminister Sophie Hermans volgens het artikel dat de Eemshaven geen serieuze optie was en dat Zeeland de voorkeur had, onder meer omdat daar meer draagvlak voor kernenergie zou bestaan. Nu rijdt op 2 juli een delegatie van Groningse politici per touringcar naar Den Haag om daartegen protest aan te tekenen.

De schrijver waarschuwt echter dat woede alleen niet genoeg is: Groningen moet snel in actie komen om de gevolgen voor de regio te beperken. Twee kerncentrales bij de Eemshaven zouden volgens het stuk niet alleen het vertrouwen schaden, maar ook grote plannen voor duurzame groei in de weg zetten. De bouw zou ruimte opslokken die nodig is voor windenergie op zee, de aanlanding van stroom, en de ontwikkeling van groene waterstof en de bijbehorende werkgelegenheid. Daarmee komt ook de ambitie om van Groningen een Europese “Hydrogen Valley” te maken onder druk te staan.

Daarnaast wijst het artikel op andere zorgen: kernenergie is duur, het afvalprobleem is nog niet opgelost, en de locatie ligt dicht bij de Waddenzee en in een aardbevingsgebied. Ook zouden voor brandstoflevering en afvalopslag buitenlandse en gevoelige oplossingen nodig blijven.