Waarom is werk voor veel mensen zo belangrijk dat ze er maar geen genoeg van kunnen krijgen?

In dit artikel:

Werk is voor veel mensen meer dan een bron van inkomen: het biedt structuur, status, sociale contacten en een gevoel van eigenwaarde. In een essay en interview in de Volkskrant wordt onderzocht waarom stoppen met werken voor veel gepensioneerden zo lastig blijft. Aanleiding is onder meer het verhaal van oud-journalist Paul Onkenhout, die na zijn pensionering toch weer overweegt een necrologie te schrijven. Hij wil eigenlijk niet terugkeren naar betaald werk, maar merkt tegelijk dat hij de krant, de status en de routine mist.

De bespreking plaatst dat persoonlijke beeld in een bredere maatschappelijke context. Eerdere denkers als John Maynard Keynes voorspelden dat technologische vooruitgang het werk drastisch zou verminderen, maar in Nederland werken mensen gemiddeld nog ruim dertig uur per week. Tegelijk zet de overheid in op hogere productiviteit, terwijl economen en arbeidssociologen juist betogen dat werk ook buiten de economie veel waarde heeft.

Onderzoekers wijzen erop dat de verhalen over een laks arbeidsethos bij generatie Z weinig onderbouwing hebben. Volgens arbeidsdeskundigen verschillen werkhouding en verwachtingen vooral per levensfase en niet per generatie. De kern van het betoog is dat betaald werk in de samenleving te dominant is geworden: het bepaalt niet alleen inkomen, maar ook identiteit en erkenning. Dat maakt korter werken of stoppen voor veel mensen ingewikkeld, zelfs als zij al met pensioen zijn.