Waarom Europa minder leefbaar, minder veilig en steeds chaotischer wordt
In dit artikel:
Hans Vogel betoogt in zijn essay Making Europe a Wilder Place dat het hedendaagse Europese milieubeleid verder reikt dan natuurherstel: het vormt volgens hem een ideologisch en technocratisch project dat het traditionele plattelandsleven uitholt en Europese samenlevingen fundamenteel herstructureert. Vogel richt zijn kritiek op het beleid van de EU, gesteund door VN-doelen, klimaatwetenschap en programma’s als Natura 2000, en op belangenorganisaties zoals Rewilding Europe en WWF die grootschalig rivierherstel, damverwijdering en uitbreiding van beschermde gebieden bevorderen. Inmiddels zou bijna twintig procent van Europa als natuurgebied zijn bestempeld.
Hij waarschuwt dat deze «verwildering» wonen en werken op het platteland gevaarlijker en lastiger maakt, wat massale verplaatsing naar steden kan aanwakkeren. Recente overstromingen in Zuid-Europa gebruikt Vogel als voorbeeld van de risico’s wanneer waterbeheersing wordt teruggedraaid; het verwijderen van infrastructuur zou miljoenen mensen kunnen dwingen te verhuizen. Steden zouden daardoor omgevormd worden tot sterk gereguleerde, compact ingerichte woonomgevingen waarin bewegingsvrijheid en buitenleven beperkt raken — een ontwikkeling die hij koppelt aan het concept van de zogenoemde 15-minutensteden.
Vogel hekelt ook andere onderdelen van het groene beleid: grootschalige windparken veroorzaken volgens hem landschapsvervuiling, sterfte onder vogels en insecten en afvalstromen die moeilijk recyclebaar zijn. Het Europese landbouwbeleid vergelijkt hij met historische collectivisatie: strengere regulering zou boeren hun bestaansbasis ontnemen. Daarnaast leidt natuurherstel tot terugkeer van soorten als wolven en wilde zwijnen, wat het veiligheidsgevoel op het platteland ondermijnt.
Hij ziet een parallel tussen de «verwildering» van het landschap en maatschappelijke veranderingen in steden — onder meer toegenomen migratie en falend bestuur — die naar zijn zeggen bijdragen aan meer criminaliteit en onveiligheid. Grote investeerders zouden profiteren, terwijl burgers vrijheid, veiligheid en bestaanszekerheid verliezen. Vogel concludeert dat rewilding geen neutrale ecologische maatregel is maar een politiek project dat Europa minder leefbaar en onveiliger maakt.
Kort contextueel punt: rewilding is in de praktijk bedoeld om ecosystemen te herstellen en biodiversiteit te vergroten; de discussie concentreert zich vooral op de balans tussen ecologische doelen en sociale en economische gevolgen voor lokale gemeenschappen.