Waarom een homoseksuele vader in Polen zo'n mooie televisie oplevert

In dit artikel:

Filip Raczyński (Ignacy Liss) is bijna dertig, werkt als model en leeft voor feestjes en losse contacten — tot zijn zus sterft en hij ineens de zorg krijgt voor haar pasgeboren dochter. In de Poolse serie Proud wordt die omschakeling van zorgeloosheid naar verantwoordelijkheid het centrale drama: wat begint als luchtige komedie over luiers en slapeloze nachten groeit uit tot een indringend portret van familiezorg en volwassen worden.

Proud speelt bewust in Polen, waar adopteren door homoseksuele koppels en vaak ook door homoseksuele singles politiek gevoelig en praktisch onmogelijk is. Regisseur Karol Klementewicz kiest er echter niet voor om het verhaal als pamflet te brengen; hij volgt een egoïstische man die noodgedwongen vorm moet geven aan een nieuwe rol. Die benadering maakt de reeks politiek geladen zonder prekerigheid: vragen als “wie mag zorgen dragen?” en “wat is familie?” komen organisch naar voren naarmate Filip’s leven kantelt.

Ignacy Liss levert een genuanceerde hoofdrol: charmant en performatief in het begin, maar met kleine ontsporingen waaruit langzaam kwetsbaarheid en onhandige zorgzaamheid ontstaan. De serie houdt Filip nooit volledig vrij van egoïsme, waardoor zijn ontwikkeling geloofwaardig en pijnlijk blijft. Visueel werkt Proud als een film: de eerste afleveringen baden in neon en clublicht, daarna verschuift de beeldtaal naar warmer, huiselijk licht en een intiem stuk over overleven met een baby — een effectieve, niet-alledaagse overgang die veel zegt zonder dat alles expliciet uitgesproken wordt.

Ook de soundtrack functioneert als personage: energieke clubremixes contrasteren met breekbare covers en een live gespeelde pianoversie van Radiohead’s “Creep”, music cues die emoties en karakterontwikkeling versterken. De combinatie van acting, cinematografie en slimme muziekselecties maakt Proud tot televisiekijken dat zowel vermakelijk als betekenisvol is.

De eerste aflevering staat op HBO Max; elke vrijdag verschijnt er een nieuwe aflevering. Proud is daarmee relevante, subtiele televisie die de Poolse context gebruikt om een universeel verhaal over liefde en verantwoordelijkheid te vertellen.