Waarom ebolacentra worden aangevallen in Congo

In dit artikel:

In de Congolese provincie Ituri, het brandpunt van de huidige ebola-uitbraak, mogen overledenen alleen door getrainde teams worden begraven omdat lichamen zeer besmettelijk zijn. Die maatregel verhindert traditionele begrafenisrituelen — zoals thuisbrengen, wassen en samen eten — en veroorzaakt veel onbegrip en wantrouwen bij lokale gemeenschappen.

Deze week liep die spanning uit op geweld: een boze menigte zette tenten van een ziekenhuis die als isolatieafdelingen dienden in brand nadat het lichaam van een jonge, in de buurt geliefde voetballer niet meegegeven mocht worden voor een traditionele uitvaart. Ziekenhuispersoneel werd bekogeld met stenen, de politie loste waarschuwingsschoten en een zorgmedewerker raakte gewond. Dergelijk verzet tegen gezondheidswerkers gebeurde ook eerder, bijvoorbeeld tijdens de uitbraak van 2018, aldus hulpverleners.

Journalisten en hulpverleners wijzen op een patroon: diepgeworteld wantrouwen tegenover autoriteiten en hulporganisaties, onder meer door de aanwezigheid van rebellen, ontvoeringen en veel geruchten. Daarbij speelt ook het grote vertrouwen in traditionele geneeskunde en rituelen een rol, en het feit dat veel mensen geen geld hebben voor ziekenhuiszorg — waardoor het verbod op het meenemen van lichamen extra bitter valt.

De WHO meldde recent ongeveer 900 vermoedelijke ebola-gevallen in de DRC, waarvan 101 bevestigd. Voor deze variant is nog geen vaccin beschikbaar, wat de kans op verdere verspreiding vergroot. Hulporganisaties zoals Artsen zonder Grenzen blijven actief, maar stuiten op praktische én sociale uitdagingen bij pogingen de uitbraak in te dammen.