Waarom de return misschien wel de belangrijkste slag is op Wimbledon

In dit artikel:

Richard Krajicek won Wimbledon in 1996 niet alleen dankzij zijn beruchte opslag en spel aan het net, maar vooral door een onverwachte verbetering in zijn return. De Nederlander, die normaal moeite had met zijn enkelhandige backhand, slaagde er dat jaar ineens in om met een paar scherpe returns per game extra druk te zetten op de service van zijn tegenstanders. Vooral in de kwartfinale tegen Pete Sampras, toen al drie keer op rij ongeslagen op Wimbledon, bleek dat beslissend: Krajicek brak de Amerikaan op cruciale momenten en won uiteindelijk het toernooi.

Het artikel legt uit waarom returnen op gras zo belangrijk is. Op Wimbledon komen services vaak boven de 200 kilometer per uur, waardoor een speler in fracties van een seconde moet reageren. Een goede return hoeft niet per se direct een punt op te leveren; vaker gaat het erom de opslag te neutraliseren en de bal diep terug te spelen, zodat de serverende speler niet meteen in de aanval kan. Oud-prof Paul Haarhuis en Krajicek benadrukken dat returnen net zo’n basiswapen is als serveren, zeker bij de mannen.

Daarbij komen techniek, timing en spelinzicht kijken. Novak Djokovic wordt genoemd als de beste retourneerder ooit, omdat hij vrijwel elke bal vroeg en precies weet te plaatsen, vaak vlak op de baseline. Roger Federer wordt eveneens aangehaald vanwege zijn snelheid en zijn legendarische SABR-return, waarbij hij al bij de tweede service agressief het veld in sprintte. Volgens de kenners dwingt een sterke return niet alleen fouten af, maar kan die ook de service van de tegenstander mentaal ontregelen. Dat speelt ook nu nog mee, met Jannik Sinner als moderne topper die op Wimbledon veel profijt heeft van zijn retourspel.