Waarom de dood van Cambridge-professor Jason Arday zo'n giftige rel veroorzaakt in het VK

In dit artikel:

De dood van de 41-jarige Jason Arday, die eerder hoogleraar was aan de Universiteit van Cambridge, heeft in het Verenigd Koninkrijk een debat losgemaakt over de rol van de media. Arday werd vrijdag dood aangetroffen in een woning in Zuid-Londen. Zijn familie spreekt van zelfdoding en stelt dat een vijandige berichtgeving hem naar de rand van de afgrond heeft geduwd.

Arday vertrok bij Cambridge nadat was gebleken dat publicaties fouten bevatten en onderdelen van zijn curriculum vitae niet klopten. De onthullingen leidden tot beschuldigingen van omvangrijke misleiding. Volgens critici kregen universiteiten hem desondanks prominente functies vanwege hun inclusiebeleid en de symbolische waarde van zijn afkomst, zwarte identiteit en autisme. Conservatief politicus James Cleverly verwijt academische instellingen dat zij zijn kwaliteiten onvoldoende hebben gecontroleerd.

Simon Baron-Cohen, een bekende autismedeskundige die contact met Arday onderhield, zei dat Arday zich al jaren vervolgd voelde. Op de ochtend van zijn overlijden zou hij hebben aangegeven niet meer verder te kunnen. Volgens Baron-Cohen schaamde Arday zich voor het verlies van zijn baan en reputatie en vermeed hij de openbare ruimte uit angst voor spot en kritiek.

De nabestaanden noemen de berichtgeving en volgens hen verspreide onjuiste informatie als belangrijkste oorzaak van zijn wanhoop. Zij gaan niet in op de vraag welke rol Ardays eigen verzinsels in het schandaal speelden. Labour-leider Andy Burnham pleit voor terughoudendheid en onderzoek naar de verantwoordelijkheid van alle betrokkenen: de media, universiteiten, politici en Arday zelf. Ook The Independent erkent dat naast harde tabloids en opportunistische politici bredere maatschappelijke en institutionele factoren moeten worden onderzocht.