Waar de Koran bestudeerd wordt, zijn vrijheid en gelijkwaardigheid ongewenste demonen
In dit artikel:
In 1969 liep columnist Theodor Holman mee met Dolle Mina en de Socialistische Jeugd; als zestienjarige raakte hij bevlogen door de strijd voor gelijke rechten en de legalisering van abortus. Decennialang bleef hij sympathiseren met feministische doelen en geeft hij toe later zelf tweemaal van abortusgebruik te hebben gemaakt.
Op 8 maart, tijdens een wandeling met zijn hond Koos op de Vijzelgracht in Amsterdam, kwam hij een Internationale Vrouwendag-mars tegen. Aanvankelijk geraakt door spandoeken die hij steunde, werd hij verrast door meerdere Palestijnse vlaggen tussen de demonstranten. Die onverwachte symboolkeuze leidde tot verwarring: Holman vroeg zich af of de vlaggen solidariteit met Palestijnse vrouwen moesten uitdrukken of juist een politieke knipoog naar de actualiteit waren. Hij merkte op dat Israëlische vlaggen ontbraken en vond de aanwezigheid van de Palestijnse banieren op zo’n vrouwenmars opmerkelijk — vooral omdat in Gaza, volgens hem, de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen evident is.
De column schetst verder Holmans kritische opvatting over de islam en gezichtsbedekkende kleding. Hij haalt herinneringen op aan discussies over de hoofddoek die volgden op de moord op Theo van Gogh en verwijst naar vroegere Dolle Mina-opvattingen dat de hoofddoek een teken van onderdrukking kan zijn. Hoewel hij erkent dat sommige moslimvrouwen vrijwillig hoogopgeleid en actief zijn terwijl zij een hoofddoek dragen, ziet hij hijab, niqab en burqa als esthetisch onaantrekkelijk en als signalen van een godsdienst die volgens hem vrijheid en gelijkwaardigheid belemmert. Holman betreurt dat vrouwen in Iran luidruchtig protesteren tegen de hoofddoek, terwijl hij Nederlandse moslima’s daar minder vaak over hoort.
Hij concludeert dat er in vijftig jaar veel bereikt is maar nog veel te doen valt; tegelijkertijd stoort hem de zichtbare toename van hoofddoekjes in het straatbeeld en de koppeling van vrouwenrechtenacties aan bredere geopolitieke thema’s. Holman pleit impliciet voor consequente aandacht voor vrouwenrechten wereldwijd, ook in landen waar religieuze voorschriften de vrijheid van vrouwen beperken.
Ter afsluiting: Holman publiceert wekelijks en heeft recent een roman uitgebracht, plus een podcast (Radio Blauwe Hap) die hij samen met Bart Nijman maakt.