VvE's sparen op basis van cijfers die nauwelijks worden gecontroleerd

In dit artikel:

Een meerjarenonderhoudsplan (MJOP) helpt Verenigingen van Eigenaren (VvE’s) bepalen hoeveel zij maandelijks moeten reserveren voor groot onderhoud aan bijvoorbeeld het dak, de gevel, liften en installaties. De financiële betrouwbaarheid van zulke plannen is echter lang niet altijd duidelijk.

Onderzoek van Atlas Research, uitgevoerd in opdracht van het WODC, laat zien dat de kwaliteit sterk verschilt. Ongeveer 40 procent van de ondervraagde VvE-leden zegt dat het plan geen periode van minstens tien jaar bestrijkt. Bij 29 procent ontbreekt een raming van de totale kosten en bij 58 procent worden uitgaven niet gelijkmatig over de jaren verdeeld.

Een MJOP beschrijft vooral de technische staat en de verwachte onderhoudsmomenten. De genoemde bedragen zijn ramingen, gebaseerd op aannames over onder meer materiaal-, arbeids- en prijsontwikkelingen. Toch kunnen professioneel ogende tabellen een grotere zekerheid suggereren dan gerechtvaardigd is. VvE’s hebben vaak onvoldoende kennis om te beoordelen waarom deskundigen sterk uiteenlopende bedragen begroten.

MJOP’s worden bovendien aangeboden door commerciële advies- en inspectiebedrijven, waaronder ondernemingen die verbonden zijn aan organisaties die VvE’s vertegenwoordigen. Dat is niet automatisch problematisch, maar maakt transparantie over onafhankelijkheid, de uitvoerende rechtspersoon, de gebruikte methode en de onderbouwing van bedragen noodzakelijk.

De overheid wil de verplichte planperiode mogelijk verlengen van tien naar dertig jaar. Dat kan helpen bij langetermijnonderhoud, maar vergroot ook de onzekerheid over toekomstige kosten. Daarom zijn volgens de auteur minimale kwaliteitseisen nodig: niet alleen een onderhoudsplanning en een bedrag, maar ook inzicht in prijsbronnen, indexatie, aannames en de onzekerheidsmarges. Het reservefonds bevat immers daadwerkelijk spaargeld van appartementseigenaren, geen theoretische cijfers.