VVD-minister Hermans rent naar Brussel voor een smaakjesverbod: haar eigen verbod faalde, nu moet heel Europa eraan

In dit artikel:

VVD-minister Sophie Hermans van Volksgezondheid wil samen met zeven andere Europese landen dat de Europese Commissie nieuwe nicotineproducten voorlopig van de markt weert. Ook pleit zij voor een Europees verbod op smaakstoffen, neutrale verpakkingen en strengere regels voor reclame voor tabaks- en nicotineproducten op sociale media. Volgens Hermans moet dit voorkomen dat jongeren verslaafd raken aan nieuwe soorten vapes.

De auteur is fel tegen deze aanpak en stelt dat Hermans het Nederlandse beleid naar Europa wil uitbreiden nadat het smaakjesverbod in eigen land onvoldoende effect heeft gehad. Sinds 1 januari 2024 mogen vapes in Nederland alleen nog naar tabak smaken. Volgens cijfers van het Trimbos-instituut gebruikt 85 procent van de jongeren die maandelijks vapen echter nog steeds smaakjesvapes. Een deel krijgt die via vrienden of kennissen, terwijl anderen ze kopen bij dealers. Volgens de auteur heeft het verbod de handel daardoor vooral verplaatst naar het illegale circuit, buitenlandse webwinkels en buurlanden waar smaakjesvapes nog zijn toegestaan.

De kritiek past de auteur in een breder beeld van toenemende overheidsbemoeienis, zoals strengere regels voor telefoongebruik op scholen, beperkingen rond de keuze van psychologen en plannen om tabaksverkoop vanaf 2032 tot speciaalzaken te beperken. Volgens het commentaar staat dit op gespannen voet met het vroegere liberale profiel van de VVD en draagt het bij aan de dalende populariteit van de partij.

Hoewel de auteur erkent dat jongeren tegen nicotinegebruik moeten worden beschermd, vindt die betere handhaving van het bestaande verbod op verkoop aan minderjarigen effectiever dan nieuwe Europese verboden. Hermans zou volgens het stuk eerst verantwoording moeten afleggen over het Nederlandse beleid en haar Brusselse oproep moeten intrekken. De tekst is duidelijk opiniërend en presenteert de Europese plannen als een vorm van centralisatie en betutteling, niet als een neutrale beleidsanalyse.