VS zou grondoffensief in Iran voorbereiden: 'Kans van slagen is nihil'
In dit artikel:
De Verenigde Staten lijken onzeker over hun volgende stap in de oorlog met Iran, die inmiddels een maand duurt. Aan het begin van de week stelde president Trump dat er goede onderhandelingen met Iran gaande waren, maar Teheran ontkende dat er enige directe dialoog plaatsvond en zei dat de VS slechts een vijftienpunten-vredesvoorstel had rondgestuurd naar bondgenoten.
Sinds het uitbreken van het conflict blokkeert Iran de strategisch vitale Straat van Hormuz, waardoor ongeveer 20 procent van de wereldolie-export gehinderd wordt. Die blokkade heeft wereldwijd de olieprijzen naar recordhoogtes geduwd en verhoogt de druk op Washington om een antwoord te vinden. Volgens ingewijden zouden Amerikaanse plannen bij een offensief vooral gericht zijn op het vrijmaken van de zeestraat: niet zozeer een grootschalige invasie, maar gecombineerde luchtaanvallen, acties van speciale eenheden en inzet van infanterie in en rond Hormuz, zo meldde The Washington Post.
Dat eerdere uitspraken van Trump — waarin hij zei geen grondtroepen te willen inzetten — nu ter discussie staan, vergroot de onzekerheid. Witte Huis-woordvoerster Karoline Leavitt waarschuwde Iran dat de VS "bereid is de hel te ontketenen" indien nodig, maar benadrukte tegelijk dat voorbereidingen door het Pentagon opties openhouden voor de president; er is volgens haar nog geen definitief besluit genomen.
Militaire experts waarschuwen voor de moeilijkheid van een grondoffensief. Oud-commandant Mart de Kruif noemt de kans van slagen "nihil" met de 10-15 duizend troepen die de VS naar verluidt overweegt, en wijst erop dat het innemen en bezetten van bijna 200 kilometer kustlijn langs Hormuz enorme manschappen, logistiek en langdurige inzet vergt. Ook het plan om het eiland Kharg — cruciaal voor Iraanse olie-export — te veroveren wordt door hem als problematisch bestempeld: verovering is mogelijk, maar het eiland langdurig houden is kwetsbaar voor vuur vanaf het vasteland en biedt geen garantie dat Iran de zeestraat weer vrijgeeft.
Tegelijk bouwt Washington zijn aanwezigheid in de regio op: de Amphibious Ready Group rond het amfibisch aanvalsschip USS Tripoli met ongeveer 3.500 mariniers is gearriveerd. Voormalig viceadmiraal Ben Bekkering ziet dit als een extra drukmiddel waarmee de VS op termijn korte, gerichte acties kan uitvoeren, maar verwacht niet onmiddellijk grootschalige inzet.
Politiek speelt binnenlandse opinie een grote rol. Uit een recente AP-peiling blijkt dat 62 procent van de Amerikanen tegen een grondoffensief is; slechts 12 procent steunt het. Met parlementsverkiezingen in november weegt die ontevredenheid zwaar, al gokt Trump volgens verslaggever Erik Mouthaan op steun van zijn achterban en ziet hij de troepentoerusting deels als onderhandelingsinstrument of dreigement.
Iran reageert kordaat en onverschrokken: parlementvoorzitter Mohammad Baqer Qalibaf zegt dat de strijdkrachten klaar zijn op de komst van Amerikaanse grondtroepen en dat Teheran bereid is regionale partners van de VS te straffen. De VS staat daarmee voor een lastige keuze tussen risico’s van militaire escalatie en de druk om de mondiale olievoorziening en eigen binnenlandse onvrede te adresseren.