VS-strike op Iran gecanceld vannacht: Trump trekt stekker eruit wegens vergeldingsrisico
In dit artikel:
Gisteravond leek een Amerikaanse aanval op Iran op het punt te staan uitgevoerd te worden: Amerikaanse eenheden stegen op vanaf luchtmachtbasis Al Udeid in Qatar en Iran sloot het luchtruim en activeerde defensies. Minuten voor de operatie haalde Washington de stekker eruit. Volgens de Israëlische militaire analist Amir Bohbot (Walla) was het voormalig president Donald Trump zelf die de missie annuleerde. Zijn voorwaarde: alleen handelen als de actie een beslissende, dodelijke klap kan toebrengen — iets dat zijn generaals en veiligheidsadviseurs niet konden garanderen.
De afgelasting was ingegeven door reële strategische risico’s. Een grootschalige aanval zou waarschijnlijk leiden tot Iraanse vergelding — raketaanvallen op Amerikaanse bases, inzet van Hezbollah en andere proxygroepen — en daarmee tot een bredere regionale escalatie waarvoor de VS niet onbegrensde defensieve middelen hebben. In plaats van een halfslachtige, symbolische slag koos de Amerikaanse leiding dus voor terughoudendheid en calculatie.
Toch leverde de gespannen avond Washington concrete winst: Iran’s defensieve reactie — luchtruimsluitingen, omgeleide vluchten en geactiveerde radar- en communicatiesystemen — gaf de VS waardevolle inlichtingen over radarposities, reactietijden en vermoedelijke locaties van sleutelpersonen. Die informatie wordt nu gebruikt om toekomstige operaties nauwkeuriger voor te bereiden; het doel is een aanval alleen te voeren wanneer de kans op een doorslaggevend resultaat groot is.
De analyse benadrukt ook een politiek-menselijke kant: een mislukte aanval kan het regime versterken door het zich als slachtoffer te laten voordoen en binnenlandse oppositie te onderdrukken — iets waarvan het Iraanse volk, dat al onder zware repressie en bloedige onderdrukking lijdt, niets heeft. De schrijver stelt dat het kruisgesprek niet is of het regime moet verdwijnen, maar hoe en wanneer dat effectief kan gebeuren, en pleit voor strategische druk in plaats van emotionele escalatie.
De tekst sluit met een opinionele oproep en campagneboodschap richting een specifiek Nederlands publiek, wat de politieke kleur van het stuk onderstreept.