VS laat Russische olietanker doorvaren naar Cuba ondanks embargo, Trump heeft er "geen probleem mee"

maandag, 30 maart 2026 (06:35) - VRT Nieuws

In dit artikel:

De Verenigde Staten staan een Russische olietanker toe om naar Cuba te varen, meldt The New York Times op basis van anonieme regeringsbronnen. Het gaat om het schip Anatoly Kolodkin, dat door de VS, de EU en het VK is gesanctioneerd na de Russische inval in Oekraïne. President Donald Trump zei dat hij er "geen probleem" mee heeft als landen olie naar Cuba sturen, omdat het eiland die brandstof "nodig" heeft om te overleven.

Cuba ontvangt sinds midden december geen ruwe olie of geraffineerde producten meer, nadat de VS de levering vanuit Venezuela blokkeerde — toen het land zijn belangrijkste regionale leverancier verloor. Volgens AP heeft de tanker tussen circa 650.000 en 730.000 vaten ruwe olie aan boord; experts schatten dat daarvan ongeveer 180.000 vaten diesel geproduceerd kunnen worden, genoeg voor ongeveer negen tot tien dagen van Cuba’s dagelijkse vraag. Het schip werd naar verwachting dinsdag in de havenstad Matanzas verwacht; Cubaanse staatsmedia berichtten hierover maar officiële reacties van Havana ontbraken aanvankelijk.

De brandstofschaarste heeft ernstige gevolgen: langdurige stroomuitval (soms meer dan 20 uur), brandstofrantsoenen, beperkingen in het openbaar vervoer en problemen in ziekenhuizen. Het Amerikaanse beleid tegen Cuba omvat niet alleen het blokkeren van olie uit Venezuela, maar ook een meer dan zestig jaar oud economisch embargo; Washington ziet Cuba als een "uitzonderlijke bedreiging" en beschuldigt het eiland van steun aan vijandige actoren.

Dat Trump nu de doorgang van een gesanctioneerde Russische lading toestaat, is opvallend omdat het lijkt af te wijken van de strikte afscherming van Cuba die zijn regering nastreeft. Hij zei dat het toelaten van de levering Poetin niet wezenlijk helpt — "hij verliest één bootlading olie" — en benadrukte humanitaire overwegingen zoals verwarming en koeling voor de Cubaanse bevolking. Analisten zien dit als een pragmatische ingreep om acute nood te verlichten, maar het blijft onduidelijk of het past in een bredere strategie om druk op het regime op te voeren of te verzwakken.