Vrouwenvoetbal wil maar niet aanslaan

In dit artikel:

Het Nederlandse vrouwenvoetbal dreigt de aansluiting met de Europese top te verliezen. Terwijl de Oranjevrouwen in de play-offs tegen Hongarije strijden om een ticket voor het WK van 2027 in Brazilië, nemen de zorgen over de basis van de sport toe. Volgens oud-bondscoach Sarina Wiegman is de levensvatbaarheid van het vrouwenvoetbal fragiel geworden: clubs kampen met krimpende budgetten en missen een stabiel langetermijnbeleid.

De situatie bij FC Utrecht geldt als voorbeeld. Na bezuinigingen kregen negen speelsters geen nieuw contract en speelt de club nu met een grotendeels jong elftal. Oud-international Leonne Stentler noemt dat geen gerichte talentontwikkeling, maar een verarming van een competitie die volgens haar te jong is geworden. Ook andere betrokkenen wijzen erop dat kleinere clubs minder aandacht en waardering krijgen voor hun vrouwenteams.

Nederland investeert minder snel dan landen als Engeland, waar de Women's Super League grote sponsors en investeerders aantrekt. Het eerdere KNVB-doel om van de Eredivisie een Europese topcompetitie te maken is niet gehaald: geen Nederlandse club speelt in de Champions League en veel talenten vertrekken vroeg naar buitenlandse topclubs. Bondscoach Veurink waarschuwt dat zo'n vroege transfer niet altijd de beste ontwikkeling garandeert.

De competitie is inmiddels verkleind van twaalf naar tien clubs, in de hoop de kwaliteit en het aantal topwedstrijden te verhogen. Een eventuele WK-kwalificatie kan bovendien publiek en media-aandacht terugbrengen. Betrokkenen vinden dat de KNVB en vooral de kleinere clubs die impuls moeten benutten, omdat de toekomst van het Nederlandse vrouwenvoetbal kwetsbaar blijft.