Vrijheid van godsdienst en geloofsovertuiging onder vuur
In dit artikel:
Op 9 januari 2026 beëindigden politie en handhaving in Tilburg een genezingsbijeenkomst van predikant Tom de Wal en arresteerden hem nadat hij buiten doorging met bidden voor mensen. Burgemeester Onno Hoes gaf opdracht tot ingrijpen omdat er volgens hem geen evenementenvergunning voor de samenkomst was. De dienst van De Wal – georganiseerd door Frontrunners – had aanvankelijk in Van der Valk Eindhoven gepland gestaan, maar dat hotel trok de reservering terug na acties en overlast door tegenstanders. Frontrunners verplaatste daarop het samenkomen naar een kleine zaal van de Tilburgse kerkgroep Praise; de Dolle Mina’s en andere activistische groepen mobiliseerden vervolgens bij de burgemeester om het evenement te verbieden.
Tegenstanders beschuldigen De Wal ervan lhbtiqa+-personen en autisme als ‘demonen’ te zien en zouden onbewezen genezingen beloven voor ernstige ziekten, claims die het protest voedden. De Wal ontkent homogenezing en zegt dat niet hij, maar Jezus geneest; eerdere media-aandacht (onder meer in het AD) heeft echter suggesties gewekt die hem blijven achtervolgen. Toen hij, na het beëindigen van de zaalbijeenkomst, op straat inging op verzoeken om gebed, leidde dat tot zijn arrestatie — een handeling die door activisten als succes werd gevierd en door aanhangers als schending van godsdienstvrijheid werd bestempeld.
Juridische en constitutionele deskundigen reageerden scherp: artikel 6 van de Grondwet garandeert vrijheid van godsdienst en levensovertuiging, en meerdere juristen noemen het binnentreden van politie bij een kerkdienst zonder zwaarwegende reden uitzonderlijk of onrechtmatig. Oud-advocaat Frank Stadermann en hoogleraar publiek recht Jan Brouwer benadrukten dat de inhoud van een bijeenkomst bepalend is en dat het draait om religieuze vrijheid — zij noemen dit ingrijpen een potentieel precedent dat gecorrigeerd moet worden. Critici van het gemeentelijk handelen stellen dat het beroep op een ontbrekende evenementenvergunning een semantische omweg was om een geloofsinitiatief te verbieden.
Tegelijkertijd kreeg burgemeester Hoes steun vanuit politieke en maatschappelijke hoeken: D66-figuur Alexander Pechtold prees het besluit als daadkrachtig, en ook anderen die De Wal als ‘oplichter’ zien, vonden het ingrijpen verdedigbaar. Binnen christelijke kringen bestaat onrust over die dubbelstandaard: sommige critici die in coronatijd voor vrijheid pleitten, accepteren nu beperkingen op religieuze samenkomsten wanneer ze het niet met de inhoud eens zijn. YouTuber en christelijk commentator Chris Verhagen riep daarom mede-christenen op zich niet te laten verleiden door theologische verschillen maar te waken voor de bredere vrijheid van godsdienst; hij waarschuwt dat toestaan van deze maatregel toekomstige diensten met andere geloofsinterpretaties in gevaar kan brengen.
De zaak toont een botsing tussen publieke orde/anti-discriminatieacties en grondwettelijke vrijheden. Naast de directe juridische vraagstukken leidt het voorval tot politieke en maatschappelijke discussie over wanneer en hoe gemeenten mogen optreden tegen religieuze samenkomsten, welke rol protestacties spelen bij het afdwingen van locatieannuleringen, en hoe vermeende schade door religieuze genezingspraktijken moet worden gewogen tegen het grondrecht op vrije uitoefening van geloof. De achtergrond van de Dolle Mina’s — een feministische actiegroep die recent sterk op lhbtiq+-thema’s inzet en in 2025 een landelijke emancipatieprijs ontving — geeft aan dat de zaak ook in bredere emancipatie- en activistische context speelt.