Vraagbaak voor reformatorische scholen

In dit artikel:

Macdaniel neemt na bijna 42 jaar afscheid als juridisch medewerker van de Vereniging voor Gereformeerd Schoolonderwijs (VGS), maar blijft actief als predikant en voorganger. Sinds zijn indiensttreding op 1 oktober 1984 was hij een vaste schakel in de ontwikkeling van het reformatorisch onderwijs: hij begeleidde fusies van lagere en kleuterscholen, de opbouw van speciaal onderwijs en de groei van het voortgezet onderwijs, en zag de VGS uitgroeien van een klein kantoor in Hendrik-Ido-Ambacht tot een groot pand in Ridderkerk met meer dan vijftig medewerkers.

In het begin werkte hij nauw samen met algemeen secretaris J.J. Verhage en collega’s als Ada Jansen en Piet Hugense. De werkomgeving en dienstverlening veranderden ingrijpend: van het verwerken van papieren circulaires en directe contacten met ministeries naar digitale, snellere dienstverlening en het overdragen van enkele contactlijnen aan koepelorganisaties als de PO-Raad en VO-raad. Macdaniel vervulde ook redactionele en bestuurlijke functies, onder meer bij het blad DRS en het speciaal onderwijs in Barendrecht; kort na 2001 droeg hij tijdelijk mede leiding toen collega Hugense vertrok, totdat in 2002 Henk Vos als directeur werd aangesteld.

Zijn werkgebied was breed en vaak principieel: medezeggenschapsraden, de Algemene Wet Gelijke Behandeling, identiteitsprofielen, gedragscodes, een eigen cao, en samenwerkingsvormen tussen primair en speciaal onderwijs passeerden zijn bureau. Centraal stond steeds de bescherming van de vrijheid van onderwijs en het geestelijk welzijn van leerlingen — een motief dat ook zijn persoonlijke motivatie verklaart. Hij noemt het een groot voorrecht dat onderwijs naar Schrift en belijdenis kon doorgaan en waarschuwt dat overheidsbemoeienis sindsdien is toegenomen.

Privé maakte hij een theologische ontwikkeling door: aanvankelijk juridisch opgeleid en ooit als journalist benoemd, volgde hij avondstudies theologie. Hij kreeg in 2013 proponentsbevoegdheid binnen de PKN en werd in 2014 beroepbaar. Hoewel hij geen beroep kreeg, heeft hij consequent predikantswerk verricht: catechisaties in Nieuw-Lekkerland, pastoraal werk in Dordrecht en Papendrecht en ongeveer vijftig keer per jaar voorgaan in kerken verspreid door het land. Daarmee ervaart hij dat hij veel van het mooiste van het predikantschap heeft mogen doen zonder de bestuurlijke lasten.

Kleine anekdotes illustreren zijn loopbaan: van een fietsende jongen die in beroering om innerlijke bekering riep tot het vertellen over de herkomst van zijn familienaam. Zijn vertrek markeert het einde van een lange ambtelijke carrière binnen de VGS, maar niet van zijn inzet voor de geestelijke zorg van jongeren en zijn actieve rol in de kerk.