Vormgever Joyce (41) verdient 2600 euro per maand: 'Ik ga minder vaak uit eten, maar bespaar niet op concerten'
In dit artikel:
Joyce Zethof (41) is een freelance grafisch vormgever uit Amsterdam die circa €2.600 netto per maand overhoudt en doorgaans 32 uur per week werkt voor uitgeverijen. Ze ontwerpt boeken en tijdschriften en houdt van werken met papier. Dankzij een woning die zij en haar partner in 2012 in Oost kochten voor €245.000 heeft ze lage woonlasten — een situatie die ze als bijzonder noemt gezien de huidige huizenmarkt — maar de stijgende kosten dwingen haar toch tot zuinigere keuzes.
De laatste zes maanden merkt Zethof dat ze aan het einde van de maand minder overhoudt. Om geld te besparen plant ze haar boodschappen elke zaterdag met recepten en de Lidl-folder, scherp op wat ze nodig heeft en hoe vaak ze thuis eet. Ze en haar partner vermijden luxeproducten en hebben geen kinderen, wat bewust zo is vanwege de hoge opvoedkosten. Toch laat ze persoonlijke uitgaven sneuvelen: haar wenkbrauwen epileert ze nu zelf in plaats van regelmatig naar de salon te gaan, ze is minder vaak uit eten en heeft haar maandelijkse massage geschrapt. Wel houdt ze vast aan sommige uitgaven die ze essentieel vindt voor werk en welzijn, zoals haar chiropractor en haar nagelafspraken.
Zethof worstelt met de terugslag op lokale ondernemers: ze is loyaal aan vaste adressen voor diensten, maar prijsstijgingen leiden ertoe dat zij minder vaak klant is — en dat voelt als een vicieuze cirkel waarbij aanbieders weer prijzen moeten verhogen. Daarnaast baart de professionalisering van technologie haar zorgen; krappere creatiebudgetten en de opkomst van AI dwingen haar ertoe zich mogelijk opnieuw te moeten positioneren in haar loopbaan.
Financieel is ze voorzichtig: in plaats van te beleggen spaart ze extra om een buffer te hebben waarmee ze, naar eigen zeggen, een jaar zou kunnen rondkomen als ze plotseling zonder werk zou zitten. Tegelijkertijd hecht ze aan belevenissen: concerten, zoals een recent optreden van Fred Again in Londen, beschouwt ze als onvervangbare sociale en culturele uitgaven waar ze niet op bezuinigt.
Praktisch en emotioneel speelt ook de vraag of zij in Amsterdam wil blijven. Ze bezit sinds 2021 een boshuisje bij Garderen en spendeert er regelmatig weekenden; de stad voelt steeds drukker en chaotischer, en betaalbaarheid en leefkwaliteit wegen mee in haar overwegingen om mogelijk naar buiten de stad te verhuizen.
Samenvattend illustreert Zethofs verhaal hoe een goed verdienende zzp’er met vaste woonlasten toch onder druk komt door algemene prijsstijgingen, veranderende werkcondities en de noodzaak om keuzes te maken tussen levenskwaliteit, loyale consumptie van lokale diensten en financiële zekerheid.