Voorzichtig optimisme na Iranbestand, Israëlische oppositie spreekt van 'ramp'
In dit artikel:
De Pakistaanse premier Shehbaz Sharif kondigde woensdag nacht, ongeveer tien minuten voordat Amerikaanse aanvallen op Iran zouden beginnen, een voorlopig staakt-het-vuren aan tussen de Verenigde Staten en Iran. Volgens de regeling leggen beide strijdkrachten per direct de wapens neer en worden die de komende twee weken niet opnieuw opgepakt; vrijdag zou in Islamabad mogelijk gesproken worden over een definitief einde van de vijandelijkheden. De maatregel lijkt voorlopig een grootse Amerikaanse militaire operatie van tafel te vegen.
Internationaal is het nieuws met verlichting ontvangen. EU-topfiguren roepen op de de-escalatie te benutten voor duurzame diplomatie en het herstel van scheepvaart door de Straat van Hormuz. Ook Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en andere westerse landen prijzen Pakistan voor zijn rol en zetten nu in op vervolgonderhandelingen; de Britse premier Keir Starmer reist naar de Golfregio om de inspanningen te ondersteunen. Oekraïne juicht het bestand toe en ziet er een voorbeeld in om ook Russische aanvallen te stoppen. Spanje benadrukt dat tijdelijke rust het verlies en de verwoesting niet wegneemt.
De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen, verwelkomt het akkoord en zegt met partners te bekijken hoe Nederland constructief kan bijdragen; inzending van Nederlandse militairen voor de beveiliging van de Straat van Hormuz staat voorlopig niet op de agenda.
Reacties uit Rusland en China verschilden van toon: China meldt tevredenheid en wijst op eigen bemiddelingspogingen, terwijl Rusland het bestand interpreteert als een nederlaag voor de eenzijdige agressie. Direct na de aankondiging voerde Iran nog raketaanvallen uit op Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten, wat de fragiele situatie illustreert.
Israël meldt formeel dat ook het zijn aanvallen heeft gestaakt en waarschuwt dat het leger klaarstaat als het akkoord wordt geschonden. Tegelijkertijd zet het leger grondoperaties in Libanon voort, en de Israëlische oppositie uit scherpe kritiek omdat Israël volgens critici nauwelijks bij de onderhandelingen betrokken was en daardoor volgens hen politiek en strategisch is geschaad.