'Voorleesprinses' Laurentien negeert ophef over slavernij-opmerkingen en richt zich op positieve reacties: 'Fantastisch mooie brieven zeggen genoeg'

In dit artikel:

Prinses Laurentien weigert in te gaan op de kritiek die ontstond nadat zij meewerkte aan de Omroep Max‑aflevering van Sporen van Slavernij. Woensdagochtend las ze voor in bibliotheek Reigersbos in Amsterdam‑Zuidoost en zei achteraf kort dat ze zich richt op de positieve reacties van mensen die zich door de uitzending gezien voelen. Ze noemde de vele hartverwarmende brieven en benadrukte dat het programma juist dat beoogt: mensen raken en erkenning geven.

In de aflevering ontdekte Laurentien dat enkele van haar Aziatische voorouders gedwongen waren bedden te delen met plantagehouders, VOC‑medewerkers en militairen, wat haar zichtbaar ontroerde. Eerder vergeleek zij de beschuldigingen die zij zelf kreeg als woordvoerder voor Stichting Gelijkwaardig Herstel — waar zij pleitte voor snellere, empathische genoegdoening voor slachtoffers van de toeslagenaffaire — met het onrecht dat deze vrouwen werd aangedaan. Ambtenaren noemden haar gedrag in die rol intimiderend en beschuldigend, en die vergelijking leidde tot felle kritiek. De ophef nam toe toen haar dochter Eloise een ‘watchparty’ organiseerde en een foto postte van een tafelsetting, door critici als ongepast bestempeld bij het onderwerp slavernij.

Tegelijkertijd ontving Laurentien een oorkonde voor twintig jaar betrokkenheid bij de Nationale Voorleesdagen; ze zet zich al 25 jaar in voor geletterdheid en richtte in 2004 Stichting Lezen en Schrijven op. Voor een groep basisschoolleerlingen las ze uit Kleine aap en benadrukte het belang van voorlezen voor woordenschat, verbeeldingskracht en taalplezier — samengevat in haar credo: “Voorlezen gaat voor.”